Үйл явдал
Зээлийн гэрээний хугацаа сунгах нэмэлт гэрээ хүчин төгөлдөр эсэх болон төлөгдсөн мөнгөн дүнг зээлийн үндсэн төлбөр эсвэл хүүт тооцох тухай маргаан. Зээлдэгч нь хариуцагч нартай зээлийн гэрээ байгуулж, мөнгөн дүнг дансаар хүлээн авсан боловч гэрээний хугацаа дууссаны дараа төлбөр төлөхгүй тул нэхэмжлэгч нь зээлийн үндсэн төлбөр, хүү, алданги гаргуулж, барьцаа хөрөнгийг албадан худалдаалах шаардлага гаргажээ.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Зээлийн үндсэн төлбөр, хүү болон хугацаа хэтрүүлсний алдангийг гаргуулж, барьцаа хөрөнгийг албадан худалдаалах.
- Хариуцагч: Төлсөн мөнгө нь үндсэн зээлийн төлбөр гэж үзэх ёстой тул алданги тооцохгүй, мөн нэмэлт гэрээ хүчин төгөлдөр бус тул гэрээний хугацааг сунгасан гэж үзэхгүй.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагыг бүрэн хангаж шийдвэрлэсэн тул давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг өөрчилж, хариуцагч нарын гомжлыг хангав. Гэрээний хугацаа дууссан тул хугацаа сунгах тухай ойлголт байхгүй, мөн барьцааны нэмэлт гэрээ нотариатаар гэрчлүүлээгүй тул хүчин төгөлдөр бус, учир нь Иргэний хууль 156.3 заасан шаардлагыг хангаагүй. Зээлийн төлбөр нь үндсэн төлбөр болон хүүгийн хувьд тооцогдох ёстой тул төлөгдсөн мөнгөний зариг үндсэн зээлээс хасаж, үлдсэн үүргийг алданги тооцож гаргах ёстой.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Гэрээний хугацаа дууссан тохиолдолд түүнийг сунгах тухай хэлцэл хийх боломжгүй, учир нь Иргэний хууль 72.1 заасан гэрээгээр тогтоосон хугацаагаар дуусгавар болох ёстой.
- Үл хөдлөх эд хөрөнгийн барьцааны гэрээ нь нотариатаар гэрчлүүлсэн байх ёстой тул гэрчлүүлээгүй тохиолдолд хүчин төгөлдөр бус, учир нь Иргэний хууль 156.3 заасан шаардлагыг хангаагүй.
- Зээлдэгч нь шилжүүлэн авсан эд хөрөнгийг тохирсон хугацаанд буцаан өгөх үүрэг хүлээнэ, учир нь Иргэний хууль 281.1 заасан.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух