Үйл явдал
Зээлийн гэрээ байгуулагдсан эсэх болон мөнгөн хөрөнгийг ашиг өгөх зорилгоор шилжүүлсэн нь даалгаврын гэрээ мөн эсэх тухай маргаан. Нэхэмжлэгч нь хариуцагч нартай найз нөхөрлөхийн үндсэн дээр мөнгөн хөрөнгийг өсгөх зорилгоор дансанд шилжүүлсэн боловч хариуцагчид мөнгийг буцаан төлөөгүй тул зээлийн гэрээний дагуу мөнгө гаргуулахыг шаардсан.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Хариуцагч нар нь зээл гэж үзэн, ойролцоогоор 27 сая төгрөгийн зээл нэхэмжилсэн.
- Хариуцагч: Мөнгө зээлсэн бус, хариуцагч нар нь нэхэмжлэгчийн мөнгийг өсгөх зорилгоор ашиглаж, буцаан шилжүүлж байсан тул энэ нь даалгаврын гэрээний харилцаа гэж үзэн шаардлагыг хүлээн зөвшөөрөхгүй.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон бөгөөд давж заалдах шатны шүүх нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон шийдвэрийг хэвээр үлдээв. Доод шатны шүүх маргаж буй үндэслэл болох даалгаврын гэрээний зохицуулалт буюу Иргэний хууль 399.1-ийг баримтлан шийдвэр гаргасан нь оновчгүй болсныг тодорхойлсон тул шийдвэрийн тогтоох хэсгийг өөрчилж, нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон агуулгаар өөрчлэн шийдвэрлэв.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Нэхэмжлэгч нь мөнгө зээлсэн гэх үндэслэлээ нотолсон өөр баримт шүүхэд гаргаагүй, мөн мөнгөний буцаан шилжүүлэлт байсан тул нэхэмжлэлийн шаардлага нотлогдохгүй (Иргэний хууль 25.2.1).
- Талуудын хооронд зээлийн гэрээ байгуулах тухай хүсэл зоригоо илэрхийлсэн баримт байхгүй тул зээлийн гэрээ байгуулагдсан гэж үзэх үндэслэлгүй (Иргэний хууль 40.1).
- Хариуцагч нар нь нэхэмжлэгчийн мөнгөний ашиг өгөх зорилгоор ашиглаж байсан баримт болон харилцан бичгүүд байгаа тул даалгаврын гэрээний харилцаа үүссэн гэж үзэх ёстой байсан ч, доод шатны шүүх маргаж буй үндэслэлд хамааралгүй даалгаврын гэрээний зохицуулалт буюу Иргэний хууль 399.1-ийг баримтлан шийдвэр гаргасан нь оновчгүй болсныг тогтоов.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух