Тогтоол №13451

ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч нь хариуцагчид зээлийн гэрээгээр 7,500,000 төгрөг зээлүүлсэн бөгөөд үүргийг барьцаа хөрөнгөөр хангуулахаар тохирсон ч хариуцагч төлбөрөө барагдуулаагүй тул үндсэн зээл, хүү, алданги нийт 15,462,500 төгрөгийг гаргуулах, барьцаа хөрөнгөөс үүргийг хангуулах нэхэмжлэл гаргажээ. Хариуцагч уг мөнгийг нэхэмжлэгчээс бус, өөр компаниас зээлсэн гэж маргасан.

АНХАН ШАТ: Анхан шатны шүүх нэхэмжлэгчийн шаардах эрхийн үндэслэлийг тогтоогдохгүй гэж үзэн, зээлийн гэрээний үүрэг гаргуулах болон барьцаа хөрөнгөөр хангуулах тухай нэхэмжлэлийг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгосон.

ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Нэхэмжлэгчийн төлөөлөгч, өмгөөлөгч нар анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг эс зөвшөөрч, мөнгө шилжүүлснийг нотолсон баримтуудыг үл тоомсорлосон, хариуцагч бэлнээр мөнгө авсан гэдгээ хүлээн зөвшөөрсөн зэрэг үндэслэлээр давж заалдах гомдол гаргасан. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээж, нэхэмжлэгчийн гомдлыг хангахгүй орхисон.

ҮНДЭСЛЭЛ: Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хууль ёсны, үндэслэл бүхий гэж дүгнэжээ. Хэдийгээр талууд зээлийн болон барьцааны гэрээ байгуулсан боловч нэхэмжлэгч нь гэрээнд заасан 7,500,000 төгрөгийг хариуцагчид шилжүүлж өгснөө нотолж чадаагүй. Гэрээнд заасан дансанд өөр компанийн данснаас 6,500,000 төгрөг шилжсэн нь нэхэмжлэгчийн зээлийн гэрээний үүргээ биелүүлснийг нотлохгүй. Иргэний хуулийн 282.4, 196.1.1-д зааснаар мөнгө буюу эд хөрөнгийг зээлдэгчид шилжүүлснээр зээлийн гэрээ байгуулагдсанд тооцдог тул нэхэмжлэгч мөнгө шилжүүлсэнээ нотолж чадаагүй нөхцөлд талуудын хооронд зээлийн гэрээ байгуулагдсан гэж үзэх хууль зүйн үндэслэлгүй байна. Иймд анхан шатны шүүх нотлох баримтад үндэслэн хуулийг зөв тайлбарлан хэрэглэсэн тул давж заалдах гомдлыг хангах үндэслэлгүй.