Тогтоол №13396

ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч 1981 оны 1 сарын 1-нээс 1992 оны 12 сарын 31-нийг хүртэл Дундговь аймгийн Сайнцагаан сумын нэгдэлд малчнаар ажиллаж байсан байдлаа тогтоолгохоор нэхэмжилсэн. Хөдөлмөрийн дэвтэрт бичилт, тамга дутуу, тухайн үед бага наснаасаа эхийн хамт ажиллаж, цалинг эцэг эхийн нэр дээр олгодог байсан тул гэрчийн мэдүүлэг, цалингийн баримтуудыг үндэслэн ажилласан байдлыг тогтоолгох шаардлагатай гэж тайлбарласан.

АНХАН ШАТ: Шүүх нэхэмжлэгчийг 1984 оны 3 сарын 26-наас 1992 оны 12 сарын 31-нийг хүртэл Сайнцагаан сумын нэгдэлд малчнаар ажиллаж байсныг тогтоож, 1981 оны 1 сарын 1-нээс 1984 оны 3 сарын 26-ныг хүртэлх хугацааг тогтоолгох шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгосон. Шийдвэрээ Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хуулийн 135.2.6-д үндэслэсэн.

ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Нэхэмжлэгч анхан шатны шүүх 1981-1984 оны хугацааг тогтоож өгөөгүй нь тэтгэвэрт орох боломжийг хааж байгаа тул энэ хугацааг тогтоож, шийдвэрт өөрчлөлт оруулах гомдол гаргасан. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хүчингүй болгож, хэргийг дахин хэлэлцүүлэхээр тухайн шүүхэд буцаасан (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хуулийн 167.1.5).

ҮНДЭСЛЭЛ: Давж заалдах шатны шүүх нь анхан шатны шүүх Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хуулийн 44.2, 38.5-д заасан нотлох баримт бүрдүүлэх журмыг зөрчиж, хуулбар баримтыг шийдвэрийн үндэслэл болгосон, мөн 16 насанд хүрээгүй гэх үндэслэлээр хөдөлмөр эрхэлсэн хугацааг тогтоохоос татгалзсан нь тухайн үеийн (1981-1984 он) 1960 оны БНМАУ-ын Үндсэн хууль, 1973 оны Хөдөлмөрийн хууль, 1963 оны Иргэний хуульд заасан 15-16 насны хүүхдийн хөдөлмөр эрхлэх, цалин авах эрхийн зохицуулалтыг буруу тайлбарлаж хэрэглэсэн гэж дүгнэсэн. Иймд анхан шатны шүүх хэрэг хянан шийдвэрлэх ажиллагааны журмыг зөрчиж, хуулийг буруу хэрэглэсэн тул шийдвэрийг хүчингүй болгож, дахин хэлэлцүүлэхээр буцаах нь хууль зүйн үндэстэй гэж үзсэн.