Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Сууц өмчлөгчдийн холбооны дундын өмчлөлийн зардлын төлбөрийн хэмжээ болон төлөх үүрэг ба холбогдох төлбөрийн хэмжээг тодорхойлох маргаан. Хариуцагч нь орон сууцны зориулалттай бус, үйлчилгээний зориулалттай хэсэгт ашиглаж байгаа тул дундын өмчлөлийн зардлаас чөлөөлөгдөх ёстой гэж маргасан тул нэхэмжлэгч байгууллага төлбөр нэхэмжилсэн.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Хариуцагч нь сууц өмчлөгчдийн холбооны гишүүн бус, мөн хөрөнгийн зориулалт өөр болсон ч дундын өмчлөлийн зардлыг төлөх үүрэгтэй тул нэхэмжилсэн.
• Хариуцагч: Хөрөнгийн зориулалт өөрчилсөн, мөн нэхэмжлэгч байгууллагын тогтоосон зардлын хэмжээ шударга бус тул төлөх үүрэггүй гэж үзсэн.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгож өөрчилсөн боловч давж заалдах шатны шүүх шийдвэрт өөрчлөлт оруулж, хариуцагчаас дундын өмчлөлийн зардлын хэсгийг гаргуулж олгохыг тогтоосон. Хариуцагчийн эзэмшиж буй хөрөнгө орон сууцны зориулалттай бус, үйлчилгээний зориулалттай байсан тул хариуцагчийг сууц өмчлөгч гэж үзэх үндэслэлгүй, учир нь Иргэний хууль 143.4-т зааснаар сууц өмчлөгч гэдэг нь орон сууцны байшинд оршин суугч байх ёстой гэж дүгнэв. Мөн хариуцагч нь үйлчилгээний зориулалттай хэсэгт ашиглаж байгаа тул нэхэмжлэгч байгууллагын тогтоосон хэмжээгээр бус, хариуцагчийн санал болгосон нэг метр квадрал тутамд 400 төгрөгөөр тооцон төлбөр тооцох ёстой, учир нь үйлчилгээний зориулалттай аж ахуйн нэгжүүдийн төлбөрийн хэмжээг харьцуулан тогтоосон байна.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Хөрөнгө орон сууцны зориулалттай бус, үйлчилгээний зориулалттай байсан тул хариуцагчийг сууц өмчлөгч гэж үзэх үндэслэлгүй (Иргэний хууль 143.4).
• Үйлчилгээний зориулалттай аж ахуйн нэгжүүдийн төлбөрийн хэмжээг харьцуулан тооцсон тул нэхэмжлэлийн зардлын хэмжээг өөрчлөх ёстой (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 169.1).