Үйл явдал
Зээлийн маргаан — зээлийн гэрээний үүргийг гүйцэтгэхгүй болсон, барьцаа хөрөнгийг хангуулах тухай. Зээлдэгч нь зээлийн үндсэн мөнгөн дүн болон хүүг төлөх гэрээ байгуулсан боловч хугацаа дууссаны дараа төлбөрөө төлж чадахгүй болсон тул зээл олгогч нь зээлийн хүү болон нэмэгдүүлсэн хүүг нэхэмжилсэн ба мөн барьцаа хөрөнгийг хангуулах шаардлага гаргасан.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Зээлдэгч гэрээний дагуу үндсэн мөнгөн дүн, хүү болон нэмэгдүүлсэн хүүг төлөх ёстой тул нийт 8 сая төгрөгийн орчим мөнгө гаргуулж, барьцаа хөрөнгийг хангуулах ёстой гэж үзсэн.
- Хариуцагч: Зээл олгогч нь барьцаа хөрөнгийг өөрсдөө үнэд тооцож авсан тул нэхэмжлэлийн шаардлагыг хүлээн зөвшөөрөхгүй гэж маргасан.
Шийдвэр ба үндэслэл
Шүүх нэхэмжлэлийн үндсэн мөнгөн дүн болон 6 сарын хүү, нэмэгдүүлсэн хүүг гаргуулж, харин нэхэмжлэлийн шаардлагын илүү хэсгийг хэрэгсэхгүй болгож, барьцаа хөрөнгийг хангуулах шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгосон.
- Зээлдэгч нь зээлийн гэрээний дагуу төлбөр төлөх үүргээ гүйцэтгэх ёстой тул зээлийн гэрээний үүрэгт хариуцах ёстой (Иргэний хууль 206.1, 208.1).
- Зээл олгогч нь зээлдэгчийн эдлэх боломжгүй болсон нөхцөл байдлыг харгалзан үзэх ёстой тул нэхэмжлэлийн шаардлагын илүү хэсгийг (хүүгийн илүү хугацааг) хэрэгсэхгүй болгох нь шударга ёсонд нийцнэ (Банк, эрх бүхий этгээдийн мөнгөн хадгаламж, төлбөр тооцоо, зээлийн үйл ажиллагааны тухай хууль 22.3).
- Барьцаа хөрөнгийг хангуулах шаардлага нь итгэмжлэлээр олгогдсан тул хариуцагч болон барьцаалагчийн хооронд маргаан үүсэх эрхгүй, харин барьцаалагч өөрөө шаардлага гаргах эрхтэй тул хариуцагчтай холбоотой шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгосон (Иргэний хууль 153.1).
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Зээлдэгч нь гэрээнд заасан хугацаанд төлбөр төлөх үүргээ гүйцэтгэх ёстой (Иргэний хууль 206.1, 208.1).
- Зээл олгогч нь хариуцагчийн эдлэх боломжгүй болсон нөхцөл байдлыг харгалзан үзэх ёстой тул хүүгийн илүү хугацааг нэхэмжлэх нь шударга ёсонд нийцэхгүй (Банк, эрх бүхий этгээдийн мөнгөн хадгаламж, төлбөр тооцоо, зээлийн үйл ажиллагааны тухай хууль 22.3).
- Барьцаа хөрөнгийг хангуулах эрх нь барьцаалагч болон барьцаалагчийн хооронд хамааралтай тул барьцаалагч өөрөө шаардлага гаргах эрхтэй (Иргэний хууль 153.1).
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух