Үйл явдал
Зээлийн маргаан — зээл олгогч болон зээлдэгчийн хоорондын гэрээний үүрэг шаардах эрх Нэхэмжлэгч нь хариуцагчид 25 сая төгрөгийн үндсэн зээл, түүний хүү болон алданги нийт 38 сая орчим төгрөг гаргуулах нэхэмжлэл гаргасан. Зээлийн мөнгөн хөрөнгийг нэхэмжлэгч биечлэн бус, түүний эзэмшлийн Х ХХК-ээс хариуцагчийн дансанд шилжүүлсэн байсан тул нэхэмжлэгч уг мөнгөн хөрөнгийг шаардах эрхтэй эсэх нь маргаантай байв.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Зээлийн гэрээ байгуулсан тул үндсэн зээл, хүү, алданги нийт 38 сая орчим төгрөг гаргуулах ёстой гэж шаардсан.
- Хариуцагч: Зээлийн мөнгөн хөрөнгийг нэхэмжлэгч биш, түүний эзэмшлийн Х ХХК-ээс шилжүүлсэн тул шаардлагыг хүлээн зөвшөөрөхгүй гэж маргасан.
Шийдвэр ба үндэслэл
Нэхэмжлэлийн шаардлагыг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгохоор шийдвэрлэв. Нэхэмжлэгч нь өөрийгөө Х ХХК-ийн 100 хувийн хувьцаа эзэмшигч гэж тайлбарласан боловч энэ нь нотлогдоогүй тул нэхэмжлэгч нь зээлийн гэрээний дагуу мөнгөн хөрөнгийг шаардах эрхтэй этгээд болох нь нотлогдохгүй байна, учир нь мөнгөн хөрөнгийг зээлдэгчид шилжүүлэн өгснөөр зээлийн гэрээ байгуулагдсанд тооцох хуулийн зохицуулалттай (Иргэний хууль 282.4) уяLDсан тул нэхэмжлэгч нь мөнгөн хөрөнгийг шилжүүлсэн этгээд биш юм.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Мөнгөн хөрөнгийг зээлдэгчид шилжүүлэн өгснөөр зээлийн гэрээ байгуулагдсанд тооцох (Иргэний хууль 282.4).
- Зээлийн гэрээгээр зээлдэгч нь шилжүүлэн авсан эд хөрөнгөтэй ижил төрөл, тоо, чанар, хэмжээний мөнгийг тохирсон хугацаанд буцаан өгөх үүрэг хүлээнэ (Иргэний хууль 281.1).
- Зээлийн гэрээний үүрэг нь зээлдэгчийн өмчлөлд мөнгөн хөрөнгө шилжүүлсэн үетэй холбоотой тул мөнгөн хөрөнгийг шилжүүлсэн этгээд зээл олгогч болох эрхтэй (Иргэний хууль 281.1).
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух