Хан-Уул дүүргийн Иргэний хэргийн анхан шатны шүүхийн Шийдвэр

Үйл явдал

Зээлийн гэрээ болон фидуцийн гэрээгээр эд хөрөнгийг өмчлөлд шилжүүлэн захиран зарцуулсан нь хууль бус гэх маргаан. Нэхэмжлэгч нь зээлийн мөнгөн хөрөнгийг гуравдагч этгээдийн дансанд шилжүүлсэн нь зээлдэгчид бодитоор шилжүүлээгүй гэж үзэн, хариуцагчаас мөнгөн дүнг гаргуулахыг шаардсан.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Зээлийн мөнгөн хөрөнгийг зээлдэгчид бодитоор шилжүүлээгүй тул хариуцагч фидуцийн гэрээний дагуу эд хөрөнгийг захиран зарцуулсан нь хууль бус гэж үзэж байна.
• Хариуцагч: Зээлдэгчийн хүсэлтийн дагуу мөнгөн хөрөнгийг гуравдагч этгээдийн дансанд шилжүүлсэн нь гэрээний дагуу зохих ёсоор гүйцэтгэл хангуулсан үйлдэл гэж үзэж байна.

Шийдвэр ба үндэслэл

Нэхэмжлэлийг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгох.

• Зээлдэгч нар зээлийн төлбөрийг хугацаандаа төлөх үүргээ зөрчсөн тул хариуцагч фидуцийн гэрээний дагуу эд хөрөнгийг өмчлөлдөө авч, үүргээ гүйцэтгүүлэн захиран зарцуулсан нь хууль бус биш, учир нь зээлдэгч нар гэрээний үүргээ биелүүлээгүй байна.
• Зээлдүүлэгч нь зээлийн мөнгөн хөрөнгийг гуравдагч этгээдийн дансанд шилжүүлсэн нь зээлийн гэрээний дагуу зохих ёсоор гүйцэтгэл хангуулсан гэж үзнэ, учир нь зээлдэгчийн хүсэлтийн дагуу мөнгөн хөрөнгийг шилжүүлэх нь банк бус санхүүгийн байгууллагын гэрээний дагуу зохицуулагдсан байна.
• Хариуцагч нь фидуцийн гэрээний дагуу эд хөрөнгийг өмчлөлд шилжүүлэн авч, үүрэг гүйцэтгүүлэгч захиран зарцуулах эрхээ хэрэгжүүлсэн тул нэхэмжлэгч зээлийн мөнгөн хөрөнгийг бодитоор хүлээлгэн өгөөгүй гэх үндэслэлгүй байна.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Зээлдэгч нар зээлийн төлбөрийг хугацаандаа төлөх үүргээ зөрчсөн тул хариуцагч фидуцийн гэрээний дагуу эд хөрөнгийг өмчлөлд шилжүүлэн захиран зарцуулах эрхтэй (Иргэний хууль 235.4).
• Зээлдэгчийн хүсэлтийн дагуу мөнгөн хөрөнгийг гуравдагч этгээдийн дансанд шилжүүлсэн нь зээлдүүлэгчийн гэрээний үүргийг зохих ёсоор гүйцэтгэсэн гэж үзнэ (Иргэний хууль 211.1).
• Зээлийн мөнгөн хөрөнгийг үндсэн үүргийг гүйцэтгэх хугацаа болохоос өмнө захиран зарцуулсан тохиолдолд нэхэмжлэгч хохирлоо шаардах эрхтэй байдаг ч, энэ тохиолдолд зээлдэгч нар үндсэн үүргийг гүйцэтгэх хугацааг дуусгасан тул хариуцагч мөнгөн хөрөнгийг захиран зарцуулах эрхтэй (Иргэний хууль 235.3).