Үйл явдал
Зээлийн гэрээний үүргийн биелэлт болон гэрээг хүчин төгөлдөр бус тооцуулах маргаан. Нэхэмжлэгч болон хариуцагч нар хоорондоо мөнгөн гүйлгээ хийж, зээлийн харилцаа үүсгэсэн боловч хариуцагч нь гэрээг танихгүй, мөнгийг ашиглаж байгаа гэж үзэн гэрээг хүчин төгөлдөр бус тооцуулах сөрөг нэхэмжлэл гаргасан.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Зээлийн гэрээний дагуу үндсэн төлбөр болон хүүгийн үлдэгдэл мөнгийг гаргуулах шаардлага гаргасан.
- Хариуцагч: Хоорондоо аман хэлцэл хийж, бичгийн гэрээ байгуулаагүй тул зээлийн харилцаа үүсээгүй, мөн нэхэмжлэлийн шаардлага нь ноцтой төөрөгдсөн гэж үзэн гэрээг хүчин төгөлдөр бус тооцуулахыг шаардсан.
Шийдвэр ба үндэслэл
Нэхэмжлэгчийн үндсэн шаардлага болон хариуцагчийн сөрөг нэхэмжлэлийн шаардлагыг бүгд хэрэгсэхгүй болгож шийдвэрлэв.
- Талууд хоорондоо мөнгөн гүйлгээ хийж, зээлийн төлбөр төлж байсан тул гэрээг хүчин төгс гэж үзнэ, учир нь талууд хүсэл зоригоо илэрхийлж, арилцан тохиролцож байсан баримт тогтоогдсон (Иргэний хууль 40.1, 42.1).
- Хариуцагч зээлийн төлбөрийг үндсэн төлбөр болон хүүгийн хамт төлж байсан тул гэрээг хүчин төгөлдөр бус тооцуулах үндэслэлгүй, учир нь тэрээр гэрээнд заасан үүргээ биелүүлж байсан баримт банкны дансны хуулгагаар нотлогдсон (Иргэний хууль 38.1).
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Талууд мөнгөн гүйлгээ хийж, төлбөр төлсөн нь гэрээний хүсэл зоригийн илэрхийлэл болох тул гэрээ хүчин төгөлдөр гэж үзнэ (Иргэний хууль 40.1, 42.1).
- Гэрээнд заасан үүргийг биелүүлсэн нь гэрээг хүчин төгөлдөр бус тооцуулах үндэслэл болохгүй (Иргэний хууль 38.1).
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух