Сонгинохайрхан дүүргийн Иргэний хэргийн анхан шатны шүүхийн Шийдвэр

Үйл явдал

Зээлийн гэрээний үүрэг биелүүлэлт болон барьцаа хөрөнгийг зохицуулах маргаан. Нэхэмжлэгч компани нь хариуцагчаас хоёр өөр зээлийн гэрээний үлдэгдэл болон барьцаа хөрөнгө болох автомашины засвар, торгуулийн зардлыг нэхэмжилсэн байна.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Зээлийн үндсэн төлбөр, хүү болон барьцаа хөрөнгийг эзэмшиж буй үеийн торгууль, засварын зардлыг нэхэмжлэх ёстой гэсэн байр суурьтай.
• Хариуцагч: Өмнөх зээлийн гэрээний үүргийг бүрэн биелүүлсэн, хоёр дахь зээлийн гэрээгээр мөнгө хүлээн аваагүй, мөн нэхэмжлэгч талын захирал нь хариуцагчийн ажил хэвлэл, цалингийн зардлыг шууд зээлийн төлбөрт тооцон авсан гэж тайлбарласан.

Шийдвэр ба үндэслэл

Шүүх хариуцагчаас зөвхөн замын хөдөлгөөний дүрэм зөрчсөн үеийн торгуулийг нэхэмжлэх ёстой гэж шийдсэн.

• Нэхэмжлэгч тал хариуцагчийн өмнөх зээлийн гэрээний төлбөрийг хоёр дахь зээлийн гэрээний төлбөрт тооцон авсан тул энэ нь үндэслэлгүй, учир нь хариуцагчийн ажил хэвлэл, цалингийн зардлыг шууд зээлийн төлбөрт шилжүүлсэн баримт тогтоогдсон тул хариуцагч зээлийн гэрээний үүргээ биелүүлсэн гэж үзнэ (Иргэний хууль 451.1).
• Автомашины засварын зардлыг нэхэмжлэх боломжгүй тул шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгосон, учир нь автомашины анхны байдал болон одоогийн байдлын хохирлын хэмжээг тодорхойлох боломжгүй баримт байсан тул (Иргэний хууль 227.1, 227.3).
• Хариуцагч тал зээлийн гэрээний үүргээ биелүүлсэн тул нэхэмжлэлийн бусад шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгосон.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Зээлдэгч өмнөх зээлийн гэрээний үүргийг бүрэн биелүүлсэн, хоёр дахь гэрээгээр мөнгө хүлээн аваагүй бол тухайн гэрээний үүрэг биелэгдсэнд тооцно (Иргэний хууль 451.1).
• Гэрээний нэг тал үүргээ зөрчсөн тохиолдолд нөгөө тал гэрээгээр хүлээсэн үүргээ биелүүлсэн бол эд хөрөнгийн алдагдал, гэмтэл арилгуулах эрхтэй (Иргэний хууль 227.1).
• Үүрэг гүйцэтгэгч нь ижил төрлийн хэд хэдэн үүргийн гүйцэтгэлийг хангах үүрэгтэй, хэрэв төлбөр хүрэлцэхгүй бол төлбөрийн хугацаа болсон өрийг тэргүүн ээлжинд төлүүлэхээр зохицуулсан (Иргэний хууль 216.1).