Дархан-Уул аймгийн Эрүүгийн хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Бусдын тээврийн хэрэгслийг зогсоосон байрлалд нь өмчлөгчийн зөвшөөрөлгүйгээр хөдөлгөн авч явах гэж завдсан үйлдлийн гэмт хэргийн шинж байхгүй гэж үзэн цагаатгах нь эрх зүйн маргаан юм. Шүүгдэгч нь согтууруулах ундааны зүйл хэрэглэсэн үедээ өөр өөрийн тээврийн хэрэгслийг хайж явсан эсвэл өөр тээврийн хэрэгслийн өнгийг андуурсан гэх үндэслэлээр бусдын эд хөрөнгийг авч явах санаа зорилгогүй байсан гэж үзэв. Гэвч камерын бичлэг болон бусад нотлох баримтаар шүүгдэгч нь хохирогчтой маргалдсан, тээврийн хэрэгслийн хаалгыг татаж, хөдөлгөх оролдлого хийсэн үйлдлүүд тогтоогдсон байна.

Талуудын байр суурь

• Шүүгдэгч: Тээврийн хэрэгслийн өнгийг андуурсан, өөрийн машиныг хайж явсан тул завших санаа зорилгогүй байсан гэж үзэв.
• Прокурор: Шүүгдэгч согтуу байсан нь гэмт хэрэг үйлдэх санаа зорилгогүй гэх үндэслэл болохгүй бөгөөд хэргийн бодит байдал, нотлох баримтыг бүрэн нягтлан шалгаагүй тул цагаатгах тогтоол буруу гэж үзэв.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх хэргийг хэрэгсэхгүй болгож шүүгдэгчийг цагаатгасан бол давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шүүхийн цагаатгах тогтоол хүчингүй болгож, хэргийг дахин хэлэлцүүлэхээр буцаасан. Учир нь шүүгдэгч согтууруулах ундааны зүйл хэрэглэсэн байсан нь эрх зүйн хариуцлагаас чөлөөлөх үндэслэл болохгүй (Эрүүгийн хууль 6.4), мөн тээврийн хэрэгслийг андуурсан байдал нь эрх зүйн хариуцлагыг хөнгөрүүлэх нөхцөл байдал болох боловч үүнийг харгалзан үзээгүй тул цагаатгах үндэслэл хангаагүй байна.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Согтуурсан, мансуурсан үедээ гэмт хэрэг үйлдсэн нь эрх зүйн хариуцлагаас чөлөөлөх үндэслэл болохгүй (Эрүүгийн хууль 6.4).
• Гэмт хэрэг үйлдэх үед нөхцөл байдлыг буруугаар төсөөлж андуурсан бол түүнийг эрх зүйн хариуцлагыг хөнгөрүүлэх нөхцөл байдалд харгалзан тооцох ёстой (Эрүүгийн хууль 6.5).
• Шүүх нь хэргийн талаар тогтоосон байдал болон нотлох баримтын агуулгыг бүрэн нягтлан шалгаж, цагаатгах үндэслэл болсон баримтуудыг няцаан үгүйсгэх үндэслэлээ тодорхой гаргах ёстой (Эрх зүйн хэрэг хянан шийдвэрлэх тухай хууль 36.9).