Үйл явдал
Сэтгэцэд нөлөөлөх бодисыг худалдаалах зорилготой эсэх болон хууль бусаар олж авсан, хадгалсан үйлдлийн чанарыг тодорхойлох маргаантай. Шүүгдэгч нь сэтгэцэд нөлөөт бодисыг худалдаалах зорилготойгоор хадгалсан, худалдаасан болон хууль бусаар олж авсан гэж буригдсан байна. Мөн нэгэн шүүгдэгчийн хувьд сэтгэцэд нөлөөт бодисыг худалдаалах зорилгогүйгээр өгсөн үйлдлийг хэрэгсэхгүй болгох эсэх нь маргаантай байв.
Талуудын байр суурь
- Шүүгдэгч: Анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг давж заалдах гомдол гаргаж, зарим үйлдлийг худалдаалах зорилгогүйгээр хэрэгсэв гэж үзэх хүсэлт гаргасан.
- Прокурор: Шүүгдэгчдийн үйлдлийг худалдаалах зорилготой, мөн хууль бусаар олж авсан, хадгалсан гэж үзэн, Эрүүгийн хууль 20.7-ийн 1, 2 дахь хэсгүүдийн дагуу яллах дүгнэлт гаргасан.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх шүүгдэгчдийг мансууруулах эм, сэтгэцэд нөлөөт бодисыг худалдаалах зорилготой болон худалдаалах зорилгогүйгээр олж авсан, хадгалсан гэж үзэн шийтгэх тогтоол гаргасан. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрт өөрчлөлт оруулж, зарим үйлдлийг хэрэгсэхгүй болгох, шийтгэлийн төрлийг засах, эд мөрийн баримтыг хадгалах байгууллагыг засах зэрэг өөрчлөлт оруулсан. Шүүгдэгч Г.Э-ийн хувьд тарианы шилэн дээр наалдсан бодисын хэмжээ болон дахин хэрэглэгдэх боломж тодорхойгүй байсан тул худалдаалах зорилгогүйгээр өгсөн үйлдлийг хэрэгсэхгүй болгох шийдвэр гаргасан.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Сэтгэцэд нөлөөт бодисын хэмжээ тодорхойгүй, дахин хэрэглэгдэх боломж нь нотлогдоогүй байсан тул худалдаалах зорилгогүйгээр өгсөн үйлдлийг хэрэгсэхгүй болгох ёстой (Эрүүгийн хууль 20.7).
- Шүүгдэгч Д.М нь сэтгэцэд нөлөөт бодисыг өөрөө хэрэглэх зорилгоор олж авсан, хадгалсан тул хууль бусаар олж авсан, хадгалсан гэж дүгнэв (Эрүүгийн хууль 20.7).
- Шүүхийн шийдвэр гүйцэтгэх байгууллага нь эд мөрийн баримтаар хураагдсан зүйлийг устгах ёстой тул Цагдаагийн Ерөнхий газрын хар тамхитай тэмцэх хэлтэст даалгасан нь үндэслэлгүй байсан тул Шүүхийн шидвэр гүйцэтгэх газарт даалгах ёстой (Эрүүгийн хэрэг хянан шийдвэрлэх тухай хууль 34.19).