Захиргааны хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Татвар ногдох орлогыг тооцохдоо борлуулалтын орлого болон зардлыг буруу тооцсон тул татварын нөхөн ногдуулалтын актын төлбөрийн хэмжээг хүчингүй болгох, багасгах маргаан үүсэв. Татварын байцаагч нар хяналт шалгалт хийхдээ татвар төлөгчийн үйл ажиллагааны орлогыг бүрэн тооцож, зардлыг хасаагүй, мөн хамаарал бүхий этгээдийн данс хоорондын гүйлгээг дэлгүүрийн орлого гэж үзэн татварын ногдлыг өндөр тооцсон байна.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Шинжээчийн дүгнэлт нь хамаарал бүхий этгээдийн данс болон хувийн хэрэглээний гүйлгээг дэлгүүрийн орлого гэж буруу тооцсон, мөн татвар төлөгчийн төлсөн татварыг зардал болгон хасаагүй тул төлбөрийн хэмжээг багасгах шаардлагатай.
• Хариуцагч (захиргааны байгууллага): Шинжээчийн дүгнэлт нь нотлох баримт дээр үндэслэлтэй тул татварын ногдлыг тооцохдоо гарсан зөрүүг үгүйсгэх үндэслэлгүй, иймд актын төлбөрийн хэмжээг хэвээр үлдээх ёстой.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх татварын нөхөн төлбөрийн хэмжээг багасган шийдвэрлэсэн. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээв. Учир нь шинжээчийн дүгнэлтээр татвар төлөгч үйл ажиллагааны орлогыг тайландаа тусгаагүй, мөн борлуулсан бүтээгдэхүүний өртгийн зардлыг илүү тайлагнасан, хувийн хэрэглээний бараа материалын худалдан авалтыг зардал болгон хасаж татварын дүнг бууруулсан баримт тогтоогдсон тул татвар, торгууль, алдангийг хуульд заасан журмын дагуу тооцох нь зүйтэй гэж дүгнэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Татвар төлөгч нь татварын ногдлыг бууруулах зорилгоор мэдээллийг зөрүүтэй гаргасан эсвэл татварыг хугацаанд нь төлөөгүй бол татвар, торгууль, алдангийг хуульд заасан журмын дагуу тооцох ёстой (Татварын ерөнхий хууль 82.1, 84.1.5, Зөрчлийн тухай хууль 11.19).
• Татварын хяналт шалгалт хийх явцад борлуулалтын орлогыг тайландаа тусгаагүй, эсвэл зардлыг буруу тооцсон тохиолдолд татварын ногдох орлогыг нөхөн ногдуулах үндэслэлтэй (Татварын ерөнхий хууль 6.1, 6.3, 8.1).
• Шинжээчийн дүгнэлт нь нотлох баримт, дансны хуулга, тайлан дээр үндэслэн гаргагдсан бөгөөд талууд тухайн дүгнэлтийн тооцооллыг няцаах үндэслэл бүхий тайлбар гаргаагүй тул түүнийг үндэслэн төлбөрийг тогтоох нь зүйтэй (Захиргааны хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 34.2).