Тогтоол №1360

ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч нь Нийслэл, Баянзүрх дүүргийн Засаг даргын гуравдагч этгээдэд газар эзэмшүүлэх болон өмчлүүлэх тухай захирамжуудыг хүчингүй болгуулж, өөрийгөө 500 м.кв газрын хууль ёсны ашиглагч, эзэмшигч мөн болохыг тогтоолгохыг шаарджээ. Нэхэмжлэгч нь 2002 оны захирамж, гэрээгээр тухайн газрыг эзэмшиж, газрын төлбөрөө төлж байсан тул уг эрх нь хууль ёсны гэж тайлбарласан.

АНХАН ШАТ: Нийслэл дэх Захиргааны хэргийн анхан шатны шүүх нэхэмжлэгчийн шаардлагыг Газрын тухай хуулийн 32.1, 33.1.1, 34.1, 44.8-д заасныг баримтлан бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгосон.

ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Нэхэмжлэгчийн төлөөлөгч болон өмгөөлөгч нь анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг эс зөвшөөрч, Газрын тухай хуулийг буруу тайлбарлан хэрэглэсэн, мөн 2002 оны гэрээгээр үүссэн газар ашиглах эрхийг үгүйсгэсэн үндэслэл тодорхойгүй, шүүхийн шийдвэр хуулийн шаардлага хангаагүй гэж гомдол гаргасан. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээж, нэхэмжлэгчийн давж заалдах гомдлыг хангахгүй орхисон.

ҮНДЭСЛЭЛ: Нэхэмжлэгчид 2002 оны захирамжаар 2 жилийн хугацаатай газар ашиглах эрх олгогдож, гэрээ байгуулсан боловч гэрээний хугацаа дуусахаас өмнө сунгуулах хүсэлт гаргаагүй. Газрын тухай хуулийн 39.1.1-д зааснаар газар эзэмших эрхийн гэрчилгээ, гэрээний хугацаа дуусахад сунгуулах хүсэлт гаргаагүй бол эрх дуусгавар болох тул нэхэмжлэгчийн газар ашиглах эрх 2004 онд дуусгавар болсон гэж үзсэн. Эрх дуусгавар болсноор нэхэмжлэгч нь маргаан бүхий газартай холбоотой аливаа эрх, үүргийг хэрэгжүүлэх боломжгүй болсон тул газрын төлбөр төлсөн баримт нь эрх зүйн үр дагавар үүсгэхгүй. Маргаан бүхий захиргааны актыг нэхэмжлэгчийн хууль ёсны ашиг сонирхлыг зөрчөөгүй, түүний газрыг бодитойгоор ашиглаж байсан нь нотлогдохгүй байх тул тэрээр гуравдагч этгээдэд газар эзэмшүүлэх, өмчлүүлэх шийдвэрүүдтэй маргах эрхгүй байна. Анхан шатны шүүх "хууль ёсны ашиглагч, эзэмшигч мөн болохыг тогтоолгох" шаардлагыг бие даасан шаардлага гэж буруу үзсэн ч энэ нь шийдвэрийг өөрчлөх үндэслэл болоогүй.