Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Зээлийн гэрээний үүрэг биелүүлэлт болон төлбөрийн тооцоо хийх маргаан. Нэхэмжлэгч нь хариуцагчид бичгээр байгуулсан болон итгэлцлээр олгосон зээлийн үндсэн төлбөр болон хүүгийн үлдэгдлийг гаргуулна гэж шаардсан байна. Хариуцагч нь зээлийн төлбөрөө хүүгийн хамт бүрэн төлсөн, зарим төлбөр нь хүүгүй зээл байсан тул нэхэмжлэлийн шаардлага үндэслэлгүй гэж маргасан.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Зээлдэгч нь нийт зээлийн үндсэн төлбөр болон хүүгийн үлдэгдлийг төлөх ёстой тул гаргуулна гэж шаардсан.
• Хариуцагч: Зээлийн төлбөрүүдийг хүүгийн хамт бүрэн төлсөн бөгөөд илүү төлөлтүүд нь хүүгүй авсан зээлийг барагдуулсан тул нэхэмжлэлийн шаардлага үндэслэлгүй гэж үзсэн.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагын заримыг хангаж, зариг нь хэрэгсэхгүй болгосон. Энэхүү шат нь анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээсэн. Учир нь хариуцагч нь зээлийн төлбөрийг банкны дансаар дамжуулан олон удаагийн гүйлгээгээр хийсэн баримттай тул эдгээр нь зээлийн төлөлт болно, харин нэхэмжлэгч нь зарим төлбөрийг зээлийн төлөлтөд хамааралгүй гэж тайлбарласан нь нотлох баримттай нийцэж байгаа тул анхан шатны шүүхийн шийдвэр үндэслэлтэй гэж үзэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Бичгээр байгуулсан зээлийн гэрээний дагуу тохирсон хүү болон хугацааг тооцож шаардах эрхтэй байсан тул нэхэмжлэгч нь хүүтэй хоёр гэрээний дагуу үүргийг тооцох эрхтэй (Иргэний хууль 199.3, 282.3).
• Зээлдэгч нь зээлийн хүүг төлсөн байдал дансны хуулгаар нотлогдоогүй байсан тул анхан шатны шүүх хүүгийн төлбөрийг хэрэгсэхгүй болгосон нь тооцооллын хувьд алдаатай байсан ч нэхэмжлэгч үүнийг зөвшөөрсөн тул талуудын диспозитив зарчимд нийцнэ.
• Нотлох баримтыг үнэлэхдээ банкны гүйлгээний данс, шилжүүлгийн баримтыг бодит төлөлт болох үндэслэл болгон ашиглах ёстой (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 40.2).