Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Насанд хүрээгүй хүүхдийг өөрийн асрамжид авах, хүүхдийн асрамжийг өөрчлөх маргаан. Нэхэмжлэгч нь хүүхэд эцгийн тал руу айж, сэтгэл зүйн дарамтад орсон, амьдарч буй орчин нь хүүхдийн эрх ашигт сөргөнтэй байгаа тул асрамжийг өөрчлүүлэх хүсэлт гаргасан байна. Харин хүүхэд эхтэйгээ харилцах хандлага нь эерэг, сэтгэл зүйн хувьд тогтвортой байгаа гэж үзэв.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Хүүхдийн сэтгэл зүйн байдал болон амьдарч буй орчны нөхцөл байдал нь хүүхдийн эрх ашигт сөргөнтэй байгаа тул асрамжийг өөртөө авах шаардлагатай гэж үзэв.
• Хариуцагч: Хүүхэд эхтэйгээ харилцах харилцаа хэвийн, сэтгэл зүйн хувьд ээжийн гэр бүлдээ хандах хандлага нь эерэг байгаа тул асрамжийг өөрчлөх үндэслэл байхгүй гэж үзэв.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгож шийдвэрлэсэн бөгөөд давж заалдах шатны шүүх доод шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээв. Учир нь шинжээчийн дүгнэлтээр хүүхэд эх гэр бүлдээ хандах хандлага, дотоод уур амьсгал нь эерэг байгаа тул нэхэмжлэгчийн хүүхдийг өөрийн асрамжид авах нь орон байр болон бусад нөхцөл байдлаар илүү давуу талтай гэсэн үндэслэл үгүйсгэгдэж байгаа тул асрамжийг өөрчлөх ноцтой шалтгаан тогтоогдоогүй; мөн хүүхдийг уулзуулахгүй байгаа асуудал нь шийдвэр гүйцэтгэх ажиллагааны асуудал тул асрамжийг өөрчлөх үндэслэл болохгүй гэж дүгнэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Хүүхдийн асрамжийг өөрчлөхөд хүүхдийн сэтгэл зүйн байдал, гэр бүлийн дотоод уур амьсгал болон хүүхдийн эрх ашигт сөргөнтэй бодит баримт тогтоогдох ёстой (Гэр бүлийн тухай хууль 14.6).
• Хүүхдийг уулзуулахгүй байгаа асуудал нь шийдвэр гүйцэтгэх ажиллагаагаар шийдвэрлэх асуудал тул асрамжийг өөрчлөх үндэслэл болохгүй (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 185, 186).