Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Эрүүл мэндэд учирсан гэм хорын хохирлыг нөхөн төлүүлэх эрх зүйн маргаан. Хариуцагч нь нэхэмжлэгчийн биед хөнгөн гэмтэл учруулсан үйлдлээр эрүүгийн хариуцлага хүлээсэн бөгөөд үүний улмаас нэхэмжлэгч эмнэлэгт хэвтэн эмчлүүлж, хөдөлмөр эрхлэлтээ түр хугацаагаар зогсоосон байна.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Хариуцагчийн буруутай үйлдлээс үүдэн гарсан эмчилгээний зардал болон хөдөлмөрийн гэрээний дагуу олох ёстой байсан орлогыг нөхөн төлүүлэхийг шаардсан.
• Хариуцагч: Эмнэлгийн зардал болон алдсан орлогын үндэслэл тодорхойгүй, мөн энэхүү шаардлагыг эрүүгийн хэрэгтэй хамт шийдвэрлүүлэх ёстой гэж үзэн татгалзсан.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагыг бүрэн хангаж шийдвэрлэсэн бөгөөд давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээв. Шүүх хариуцагчийн гэм бурууг эрүүгийн хэргийн шийтгэх тогтоолоор тогтоогдсон тул иргэний журмаар хохирлыг нөхөн төлүүлэх үүрэгтэй гэж үзсэн (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 40.4), учир нь хүчин төгөлдөр шийдвэрээр тогтоогдсон үйл баримтыг дахин нотлох шаардлагагүй. Эмнэлгийн зардал нөхөн төлөх ёстой тул эмнэлгийн албан бичгээр эмчилгээний зардал, ор хоногийн төлбөр тогтоогдсон байна (Иргэний хууль 497.1, 505.1). Алдсан орлогыг нөхөн төлөх ёстой, учир нь нэхэмжлэгч нь нүүрэн хэсгийн гэмтлийн улмаас хөдөлмөрийн гэрээний дагуу ажиллах боломжгүй болж, эрүүл мэндийг түр хугацаагаар сарниулсан нь баримтаар тогтоогдсон тул (Иргэний хууль 505.1).

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Бусдын эрүүл мэндэд гэм хор учруулсан этгээд нь хохирогчийн хөдөлмөрийн чадвараа алдсанаас дутуу авсан цалин хөлс, түүнтэй адилтгах орлого болон эмчилгээний зайлшгүй зардлыг төлөх үүрэгтэй (Иргэний хууль 505.1).
• Шүүхийн хүчин төгөлдөр шийдвэрээр нэгэнт тогтоогдсон үйл баримтыг иргэний хэрэгт дахин нотлохгүй тул эрүүгийн хэргийн шийдвэрт үндэслэн гэм бурууг тогтооно (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 40.4).
• Иргэний журмаар хохирлыг шаардах эрхтэй тул эрүүгийн хэрэгтэй хамт шийдвэрлүүлэхгүй байсан нь нэхэмжлэлийн эрхийг хязгаарлах үндэслэл болохгүй.