Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Дундын өмчлөлийн эд хөрөнгийн ашиглалт, засвар үйлчилгээний зардлыг үйлчилгээний зориулалттай талбай эзэмшигчээс нэхэмжлэх эрхтэй эсэх тухай маргаан. Сууц өмчлөгчдийн холбоо нь үл хөдлөх хөрөнгийн 1 болон В1 давхруу дахь талбайг эзэмшигч компаниас ашиглалтын зардал болон бусад нийтлэг зардлыг нэхэмжилсэн байна.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Үл хөдлөх хөрөнгийн дундын өмчлөлийн зүйлийн ашиглалт, засвар үйлчилгээний зардлыг хариуцагч компаниас гаргуулж өгөх ёстой гэж үзсэн.
• Хариуцагч: Төлбөр төлөх талбай нь үйлчилгээний зориулалттай, орон сууцны хэсэг биш тул сууц өмчлөгчдийн үүрэг хүлээхгүй, мөн нэхэмжлэгчтэй гэрээ байгуулж байгаагүй гэж үзсэн.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон тул давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг найруулга болон хууль хэрэглээний өөрчлөлт оруулж, нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон шийдвэрийг хэвээр үлдээв. Учир нь хариуцагч компанийн эзэмшиж буй талбай нь үйлчилгээний зориулалттай тул Иргэний хууль 142-т заасан орон сууцны ойлголтод хамаарахгүй, улмаар сууц өмчлөгчийн үүрэг хүлээхгүй байна. Мөн нэхэмжлэгч тал хариуцагчийн талбайнд засвар үйлчилгээ үзүүлж байсан гэх баримт тогтоогдоогүй тул зардлыг шаардах үндэслэлгүй байна.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Үйлчилгээний зориулалттай талбай нь орон сууц гэх ойлголтод хамаарахгүй тул дундын өмчлөлийн зүйлийн ашиглалт, засвар үйлчилгээний зардлыг төлөх сууц өмчлөгчийн үүрэг хүлээхгүй (Орон сууцны тухай хууль 3.1.1, Иргэний хууль 142).
• Хариуцагч тал нь үл хөдлөх хөрөнгийн өмчлөгч боловч тухайн талбай нь үйлчилгээний зориулалттай ашиглагдаж байгаа тул Иргэний хууль 147.1, 148.2.3-т заасан дундын өмчлөлийн зардлыг санхүүжүүлэх үүрэг хүлээхгүй.
• Нэхэмжлэгч тал хариуцагчийн талбайд үйлчилгээ үзүүлж, зардлыг гардуулсан гэх баримт байхгүй тул нэхэмжлэлийн шаардлага үндэслэлгүй (Иргэний хууль 147.1).