Үйл явдал
Зээлийн гэрээний үүрэг болон авлага, өр төлбөрийн тооцоо хийх маргаан. Нэхэмжлэгч нь хариуцагчид нийт 39 сая төгрөгийн зээл олгосон гэж үзэн эргэн төлүүлэх шаардлага гаргасан бол хариуцагч нь тухайн мөнгийг өмнө нь авсан барааны үнэ болон өөр мөнгөн шилжүүлэгтээр тооцоо хийгдсэн гэж маргасан.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Хариуцагч нь зээлсэн мөнгийг эргэн төлөөгүй тул зээлийн гэрээний үүргээ биелүүлж, үндсэн мөнгийг гаргуулна гэж үзэв.
- Хариуцагч: Зээлсэн мөнгө нь дэлгүүрээс авсан барааны үнэ болон бусад мөнгөн шилжүүлэгтээр тооцогдсон тул төлөх үүрэг байхгүй, харин ч илүү мөнгө төлсөн гэж үзэн сөрөг нэхэмжлэл гаргав.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагыг бүрэн хангаж, сөрөг нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг өөрчилсөн бөгөөд хариуцагчийн гаргасан сөрөг нэхэмжлэлийн зарим хэсгийг баримтаар тогтоогдсон тул хангаж, үлдэгдэл хэсгийг нь нотлогдоогүй гэж үзэн хэрэгсэхгүй болгосон. Учир нь дэлгүүрийн авлагын дэвтэр дээрх тэмдэглэлүүд нь хэзээ бичигдсэн нь тодорхойгүй, баримтлагдах боломжгүй байсан тул сөрөг нэхэмжлэлийн шаардлагын зарим хэсгийг нотлох баримтаар үнэлэх боломжгүй гэж дүгнэв.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Нотлох баримтыг тал бүрээс нь бодитойгоор харьцуулан үзэж, хэрэгт хамааралтай, үнэн зөв, эргэлзээгүй талаас нь үнэлэх ёстой (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 40.1, 40.2).
- Баримтлагдах боломжгүй, цаг хугацааны хувьд тодорхойгүй тэмдэглэлүүдийг нотлох баримтаар үнэлэх боломжгүй тул тэдгээрт үндэслэн тогтоосон авлагын хэмжээг нотлогдоогүй гэж үзнэ.
- Нэхэмжлэгч болон хариуцагчийн хоорондын харилцан тооцоог хийхдээ хоёр талын үүрэг, авлагын баримтыг тус тусад нь тогтоож, тооцоо хийх ёстой (Иргэний хууль 243.1, 281.1).
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух