Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Зээлийн гэрээний харилцаа үүссэн эсэх болон мөнгөн хөрөнгийн зорилго. Нэхэмжлэгч нар хариуцагчид ойролцоогоор 44 сая төгрөгийг зээл болгон шилжүүлсэн гэж үзэн буцаан авах шаардлага гаргасан боловч хариуцагч нь тухайн мөнгө нь ажил хэргийн гүйлгээ, үйлчилгээний хөлс байсан гэж маргасан.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Хариуцагч нь зээл гэж гуйсан тул мөнгөн хөрөнгийг данснаас нь шилжүүлсэн боловч хугацаанд нь эргүүлэн төлөөгүй тул зээлийн гэрээний үүрэг биелүүлж мөнгийг гаргуулна гэж үзсэн.
• Хариуцагч: Шилжүүлсэн мөнгө нь зээл биш, харин хамтран ажиллаж байсан ажил хэргийн журмын гүйлгээ, зуучлалын хөлс байсан тул зээлийн харилцаа үүссэн гэж маргасан.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгосон бол давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг өөрчилж, хариуцагчийг мөнгийг гаргуулж өгөхөөр шийдвэрлэв. Учир нь хариуцагч нь мөнгөн хөрөнгийг ажил хэргийн гүйлгээ, зуучлалын хөлс болгон авсан гэх тайлбар, татгалзлаа нотлох баримтаар нотолж чадаагүй тул хариуцагч нь бусдын хөрөнгөөр үндэслэлгүйгээр хөрөнгөжих учиргүй, иймд мөнгийг буцаан төлөх үүрэгтэй гэж дүгнэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Хариуцагч нь мөнгөн хөрөнгийг ажил хэргийн гүйлгээ эсвэл үйлчилгээний хөлс болгон авсан гэж маргасан боловч үүнийг нотлох баримт байхгүй тул хариуцагч нь нэхэмжлэгчийн хөрөнгийг үндэслэлгүйгээр өмчлөх эрхгүй (Иргэний хууль 492.1.1).
• Зээлийн гэрээний харилцаа үүссэн болох нь эргэлзээгүй нотлогдохгүй байх нь нэхэмжлэлийн шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгох үндэслэл болдог (Иргэний хууль 281.1).
• Нотолгооны үүргийн хувьд хариуцагч нь мөнгөн хөрөнгийг өөр зориулалтаар (ажил хэргийн гүйлгээ) авсан гэх тайлбараа нотлох үүрэгтэй (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 25.2.2, 38.1).