Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Эрүүл мэндийн хохирол нөхөн төлүүлэх эрх зүйн хариуцлага болон хохирлын хэмжээг тооцох асуудал. Нэхэмжлэгч нь эмнэлгийн дурангийн мэс засал хийлгэсний дараа хүндрэл үүсэж, улмаар үе солиулах мэс засал хийлгэх шаардлага гарсан тул эмнэлгийн байгууллагаас эмчилгээний зардал болон бусад хохирлыг нөхөн төлүүлэхийг шаардсан.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Мэс засал хийсэн эмч мэргэжлийн зөвлөгөө, дасгал хөдөлгөөн хийх зааварчилгаа өгөөгүй, хүндрэлээс урьдчилан сэргийлэх арга хэмжээ авч хэрэгжүүлээгүй тул эрүүл мэндийн байдал дордож, эмчилгээний зардал нэмэгдсэн гэж үзэн хохирлыг нөхөн төлүүлэхийг шаардсан.
• Хариуцагч: Мэс засал стандартын дагуу хийгдсэн, эмч мэргэжлийн алдаа гаргаагүй, мөн нэхэмжлэгчид төрийн албан хаагчийн хувьд өөрөө тусламж авсан зардлыг хохирлын хэмжээнээс хасах ёстой гэж үзэн гомдол гаргасан.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх хариуцагч байгууллагыг хохирлыг төлж өгөхөөр шийдвэрлэсэн. Давж заалдах шатны шүүх хариуцагчийн гомдлыг үндэслэн хохирлын хэмжээг өөрчилж, шийдвэрт зарим өөрчлөлт оруулсан. Учир нь нэхэмжлэгч нь төрийн албан хаагч тул Төрийн албаны тухай хуульд заасан эмчилгээний зардлын зарим хэсгийг төрөөс буцалтгүй тусламжаар олгосон байна, иймд уг мөнгийг хохирлын хэмжээнээс хасах ёстой тул шийдвэрийг засаж тогтоов.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Эмнэлгийн мэргэжилтэн нь үйлчлүүлэгчийн өвчний онош, эрсдэл, хүндрэлийн талаарх мэдээллийг ойлгомжтой тайлбарлах үүрэгтэй тул мэдээлэл өгөх үүргээ биелүүлээгүй бол эмнэлгийн мэргэжлийн ёс зүйн хэм хэмжээг зөрчсөн гэж үзнэ (Эмнэлгийн мэргэжилтний ёс зүйн хэм хэмжээ 4.3).
• Нарийн мэргэжлийн эмч нарын тасаг хооронд зөвлөлдөх журмыг хэрэгжүүлээгүй, хяналт тавих үүргээ биелүүлээгүй нь эмнэлгийн байгууллагын буруу үйлдэл болох тул үүнээс үүдэлтэй хохирлыг байгууллага хариуцах ёстой (Иргэний хууль 498.1, 505.1).
• Төрийн албан хаагчид эмчилгээний зардлын зарим хэсгийг төрөөс буцалтгүй тусламжаар олгосон тохиолдолд тухайн мөнгийг эрүүл мэндийн хохирлын нөхөн төлбөрөөс хасах ёстой (Төрийн албаны тухай хууль 27.1.8).