ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч нь хариуцагчтай байгуулсан зээлийн гэрээний дагуу үндсэн зээл, хүү, алданги төлөөгүй тул шаардах нэхэмжлэл гаргасан. Хариуцагч нь гэрээний хугацаа хэтэрсэн хүү, алдангийг төлөхөөс татгалзаж, нэхэмжлэлийн зарим хэсгийг хүлээн зөвшөөрсөн. АНХАН ШАТ: Хариуцагч М ХХК-аас 187,545,852 төгрөг гаргуулж нэхэмжлэгч Х-д олгож, үлдэх 172,521,939 төгрөгийн шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгож шийдвэрлэсэн. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Нэхэмжлэгч нь анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг бүхэлд нь эс зөвшөөрч, хүү, алданги тооцоход үндэслэл болсон гэрээний заалтыг анхаарч үзээгүй хэмээн гомдол гаргасан. Хариуцагч нь анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг дэмжиж, гэрээний хугацааны хүүг төлөхөөр зөвшөөрснөө илэрхийлсэн.
ҮНДЭСЛЭЛ: Давж заалдах шатны шүүх нь анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг өөрчлөн, хариуцагчаас үндсэн зээл 183,000,000 төгрөг, гэрээний хугацааны хүү 4,492,273 төгрөг, алданги 59,145,600 төгрөг, нийт 246,637,873 төгрөгийг гаргуулан нэхэмжлэгчид олгож, үлдэх 113,429,918 төгрөгийн шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгож шийдвэрлэв. Иргэний хуулийн 281, 282, 232 дугаар зүйлийг тус тус хэрэглэсэн. Төвлөрсөн дансыг хаасан нь алданги тооцохгүй байх үндэслэл болохгүй бөгөөд зээлдэгч нь лавлах боломжтой байсан гэж үзсэн. Гэрээ байгуулагдсан үеийн хүү тооцох зохицуулалтыг хэрэглэх нь зүйтэй гэж дүгнэсэн.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
ХуульGPT-ээс асуух