ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч Ц- ХХК нь хариуцагч С.У-аас орон сууц түрээслэх гэрээний дагуу 7,425,000 төгрөг гаргуулахаар нэхэмжилсэн. Хариуцагч нь гэрээ байгуулах үед сонсголын бэрхшээлтэй байсан, дарамт шахалтаар гарын үсэг зурсан, гэрээний нөхцөл, байрны эзэмшигчийн талаар мэдээлэлгүй байсан, мөн өөрсдийн зардлаар байранд засвар хийсэн, бусад үйлчилгээг өөрсдөө зохион байгуулсан гэж тайлбарласан.
АНХАН ШАТ: Иргэний хуулийн 302, 232 дугаар зүйлд заасныг үндэслэн хариуцагч С.У-аас 7,425,000 төгрөгийг гаргуулж нэхэмжлэгч Ц- ХХК-д олгож, улсын тэмдэгтийн хураамжийн зардлыг хариуцагчаас гаргуулахаар шийдвэрлэсэн.
ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хариуцагчийн итгэмжлэгдсэн төлөөлөгч нь анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг эс зөвшөөрч, орон сууцны эзэмшигч биш байхад гэрээ байгуулсан, байршуулах үйлчилгээний гэрээг улсын бүртгэлд бүртгээгүй тул хүчин төгөлдөр бус, нотлох баримт гаргуулах хүсэлтийг хангаагүй, өмгөөлүүлэх эрхийг хангаагүй гэж гомдол гаргасан.
ҮНДЭСЛЭЛ: Давж заалдах шатны шүүх нь нэхэмжлэгч Ц- ХХК нь ОХУ-ын өмчлөлийн орон сууцыг эзэмших, бусдад түрээслүүлэх эрхтэй болох нь тогтоогдсон, талуудын байгуулсан гэрээ нь Иргэний хуулийн орон сууц хөлслөх гэрээний шинжийг агуулж байгаа, гэрээний хугацаа болон төлбөрийн нөхцөлүүд нь хуульд нийцсэн, нэхэмжлэгчийн нэхэмжлэл нь үндэслэлтэй гэж үзэн, хариуцагчийн гомдлыг хангахгүй орхиж, анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээсэн. Нотлох баримт бүрдүүлэх, өмгөөлөгч сонгох эрхийг хангалттай олгосон, шүүх хуралдааны явцад хууль зөрчсөн зүйлгүй гэж дүгнэсэн.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух