Тогтоол №20410

ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч нь хариуцагч нараас зээлийн гэрээний дагуу үүссэн 16,974,420 төгрөгийг гаргуулах нэхэмжлэл гаргажээ. Хариуцагч нар нь төлбөрийг бүрэн хийсэн гэж үзэж байгаа бол нэхэмжлэгч нь төлөгдөөгүй хүү, алданги тооцогдох ёстой гэж байр суурьтай байна. АНХАН ШАТ: Хариуцагч нараас 72,000 төгрөг гаргуулж нэхэмжлэгчид олгож, нэхэмжлэлийн ихэнх хэсгийг хэрэгсэхгүй болгосон. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Нэхэмжлэгчийн итгэмжлэгдсэн төлөөлөгч нь анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг нэг талыг барьсан, хууль, гэрээг буруу хэрэглэсэн гэж үзэн гомдол гаргажээ. Хариуцагч тал нь анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээхийг хүссэн. Давж заалдах шатны шүүх хэргийг хянан үзээд, анхан шатны шүүхийн шийдвэрт өөрчлөлт оруулж, хариуцагч нараас 2,070,920 төгрөг гаргуулж нэхэмжлэгчид олгох, үлдсэн нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгох шийдвэр гаргав.

ҮНДЭСЛЭЛ: Давж заалдах шатны шүүх нь анхан шатны шүүхээс гэрээний хугацаа хэтрүүлсний төлөө алданги тооцохдоо Иргэний хуулийн 232.6-д заасныг зөрчсөн, мөн төлбөрийг тооцоход алдаа гаргасныг тогтоожээ. Зохигчдын байгуулсан гэрээний хугацааг сунгасан болон хүүгийн хэмжээг 3,5 хувь байхаар тогтоосон нь үндэслэлтэй байсан ч, анхан шатны шүүх нь нэхэмжлэгчийн баримтуудыг бүрэн үнэлэлгүй, хариуцагчийн тайлбарт тулгуурласан дүгнэлт хийснийг залруулжээ. Тодруулбал, 1,000,000 ба 60,000 төгрөгийн гүйлгээний утга болон бусад төлбөрийн хамаарлыг тодруулан, зээлийн гэрээний үүргийг дахин тооцож, алдангийн хэмжээг хуульд нийцүүлэн тогтоосон.