Үйл явдал
Түрээсийн гэрээний хүчин төгөлдөр бус байдал болон ашиглалтын зардлын төлбөрийн маргаан. Нэхэмжлэгч нь хариуцагчид ажлын байрны түрээсийн төлбөр, хоногийн алданги болон хэрэглээний зардлын тал хувийг төлүүлэхээр шаардсан ба хариуцагч нь хэрэглээний зардлыг бусад түрээслэгчдэд хуваан хуваарилах ёстой гэж маргасан.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Түрээсийн төлбөр болон хэрэглээний зардлыг төлүүлэх ёстой, хариуцагч нь төлбөр төлөхөөс зайлсхийж байна гэж үзсэн.
- Хариуцагч: Түрээсийн төлбөр төлөх үүрэг байхгүй, харин хэрэглээний зардлыг бусад түрээслэгчдэд тэнцүү хариуцуулан төлөх ёстой гэж үзсэн.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагыг хэсэгчилэн хангаж шийдвэрлэсэн бөгөөд давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээсэн. Түрээсийн гэрээ нь хуулийн шаардлагыг хангаагүй тул хүчин төгөлдөр бус байна (Иргэний хууль 318.4), учир нь хоёр тал үл хөдлөх эд хөрөнгийн бүртгэлийн газарт бүртгүүлээгүй байна. Хариуцагч нь тухайн объектын хэрэглээг бусад түрээслэгчдэд тэнцүү хариуцуулан төлөх ёстой тул хэрэглээний зардлын тал хувийг төлөх ёстой, учир нь хариуцагч нь ажлын байр ашигласны зардлыг нэхэмжлэгчийн төлбөрийн засагт хамаатуулан төлөх ёстой.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Түрээсийн гэрээ нь хуулийн шаардлагыг хангаагүй тул хүчин төгөлдөр бус байна (Иргэний хууль 318.4).
- Хариуцагч нь тухайн объектын хэрэглээг бусад түрээслэгчдэд тэнцүү хариуцуулан төлөх ёстой тул хэрэглээний зардлын тал хувийг төлөх ёстой, учир нь хариуцагч нь ажлын байр ашигласны зардлыг нэхэмжлэгчийн төлбөрийн засагт хамаатуулан төлөх ёстой.
- Хариуцагч нь ашиглалтын зардлыг төлөх үүрэгтэй, учир нь нэхэмжлэгч нь ажлын байрыг хариуцагчийн эзэмшилд өгсөн ба хариуцагч нь тухайн хугацаанд үйл ажиллагаа явуулсан байна (Иргэний хууль 287.1).
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух