Үйл явдал
Зээлийн гэрээний үүрэг болон хамтран амьдарч байх хугацаандаа үүсгэсэн дундын өмч, мөнгөн дүнг хуваах маргаан үүссэн. Нэхэмжлэгч болон хариуцагч нар хамтран амьдарч байхдаа лангуу ажиллуулж, бараа эргэлдэж байсан бөгөөд энэ үед нэхэмжлэгч нь хариуцагчаас зээлийн гэрээний дагуу болон барааны эргэлтийн мөнгөн дүнг гаргуулж өгөх шаардлага гаргажээ.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Хариуцагчаас зээлийн гэрээний дагуу болон хамтран амьдарч байх хугацаандаа эргэлдэж байсан мөнгөн дүнг гаргуулж өгөх шаардлагатай гэсэн.
- Хариуцагч: Зээлийн гэрээний дагуу мөнгө өгөх ёстой боловч нэхэмжлэгч намайг дарамталж байгаа тул шаардлагыг хүлээн зөвшөөрөхгүй гэсэн.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагын зарим хэсгийг хэрэгсэхгүй болгосон тул давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрт өөрчлөлт оруулж, хариуцагчаас зарим хэсэг мөнгийг гаргуулж олгохыг шийдвэрлэв. Хариуцагч нь нэхэмжлэгчийн дансаар мөнгө авсан баримт тогтоогдсон тул түүнийг төлөх үүрэгтэй (Иргэний хууль 281.1), мөн хамтран зээлдэгчээр гарын үсэг зурсан тул зээлийн гэрээний дагуу үүрэг гүйцэтгэх ёстой (Иргэний хууль 242.1, 242.12) гэж дүгнэв. Нэхэмжлэгч хариуцагчаас зээлдэж авсан мөнгөний бүх дүнг дундын өмч гэж үзэх боломжгүй байсан тул нэхэмжлэлийн шаардлагын ихэнх хэсгийг хэрэгсэхгүй болгосон.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Хариуцагч нь нэхэмжлэгчийн дансаар мөнгө авсан баримт тогтоогдсон тул түүнийг төлөх үүрэгтэй (Иргэний хууль 281.1).
- Хариуцагч нь хамтран зээлдэгчээр гарын үсэг зурсан тул зээлийн гэрээний дагуу үүргийг хэсэгчлэн хүлээх ёстой (Иргэний хууль 242.1, 242.12).
- Нэхэмжлэгч хариуцагчаас зээлдэж авсан мөнгөний зарим хэсгийг шаардах эрхтэй боловч түүнийг нотолж чадаагүй тул нэхэмжлэлийн шаардлагыг бүрэн хангаагүй (Иргэний хууль 25.2.2, 38.1).
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух