Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Түрээсийн эрх шилжүүлэх хэлцэл хүчин төгөлдөр бус эсэх болон эдийн бус хөрөнгийг худалдах эрхтэй эсэх тухай маргаан үүстэв. Хариуцагч нь түрээслэгч байгууллагын өмчлөлийн лангууг нэхэмжлэгчид худалдаж өгсөн бөгөөд нэхэмжлэгч нь тухайн хөрөнгийг өөрийн эзэмшил гэж ойлгосон тул төлсөн мөнгөө буцаан гаргуулахыг шаардсан юм.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Хариуцагч нь лангууны өмчлөгч биш, мөн түрээсийн эрхийг шилжүүлэх эрхгүй этгээд тул хийгдсэн хэлцэл хүчин төгөлдөр бус, мөн өөрт бий болсон давуу эрхийг бусдад шилжүүлэх замаар гэрээ байгуулсан нь хууль бус гэж үзэв.
• Хариуцагч: Лангууны эзэмшигч байгууллагын зөвшөөрөлгүйгээр хийгдсэн хэлцэл биш, харин өөрийн эзэмшиж байсан лангууны түрээслэх давуу эрхийг шилжүүлэх замаар худалдах гэрээ байгуулсан тул хууль зүйн үндэслэлтэй гэж тайлбарлав.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгож шийдвэрлэсэн бөгдөгч, давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээв. Хариуцагч түрээслүүлэгч талд мэдэгдсэн тул Иргэний хууль 260.3-т заасан үүргээ зөрчөөгүй, мөн хариуцагч өөрийн эзэмшиж байсан лангууны түрээслэх давуу эрхийг шилжүүлэх замаар худалдах гэрээ байгуулсан нь Иргэний хууль 189.1-ийн шаардлагыг зөрчөөгүй тул хэлцэл хүчин төгөлдөр гэж дүгнэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Түрээслүүлэгч байгууллага нь хариуцагч болон нэхэмжлэгчийн хоорондын гэрээг байгуулсан тул хариуцагч өөрийн эзэмшиж байсан давуу эрхийг шилжүүлэх замаар худалдах гэрээ байгуулсан нь Иргэний хууль 189.1-ийн дагуу хууль зүйн үндэслэлтэй, хариуцагч үүргээ зөрчөөгүй (Иргэний хууль 260.3) гэж дүгнэв.
• Түрээслүүлэх эрх нь эдийн бус хөрөнгө учраас түүнийг худалдах, худалдан авах гэрээний зүйл байж болох бөгөөд хариуцагч өөрийн эзэмшиж байсан давуу эрхийг шилжүүлэх замаар худалдах нь Иргэний хууль 84.5-д заасан зохицуулалттай нийцэж байгаа тул хэлцэл хүчин төгөлдөр (Иргэний хууль 84.5).
• Нэхэмжлэгч хөрөнгийн доголдлын тухай шаардлага гаргах хугацааг хэтрүүлсэн тул Иргэний хууль 254.1, 254.6-д заасан журмын дагуу нэхэмжлэлийн шаардлага хүлээн зөвшөөрөгдөхгүй (Иргэний хууль 254.1, 254.6).