Ховд аймгийн Эрүү, Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Гэр бүлийн хамааралтай хүнийг зодож, хөнгөн гэмтүүл учруулсан үйлдлийг гэр бүлийн хүчирхийлэл гэж тодорхойлох эрх зүйн тайлбар болон давтар заалт тооцох асуудал. Шүүгдэгч нь хохирогчтой таарамжгүй харилцааны үеэр түүнийг зодож, биед нь хөнгөн гэмтүүл учруулсан байна. Хохирогч болон түүний өмгөөлөгч нь энэхүү үйлдлийг тогтсон, давтагдсан шинжтэй тул гэр бүлийн хүчирхийлэл гэж үзэн, хэргийг дахин хя냥лах шаардлагатай гэж маргасан.

Талуудын байр суурь

• Шүүгдэгч: үйлдсэн үйлдлээ хэвээр үлдээх, гэм буруугаа хүлээн зөвшөөрөх боловч гэр бүлийн хүчирхийлэл гэж үзэхгүй байхыг санал болгосон.
• Хохирогч: үйлдсэн үйлдлийг тогтсон, давтагдсан шинжтэй тул гэр бүлийн хүчирхийлэл гэж тодорхойлж, анхан шатны шийтгэх тогтоолоор хязгаарлахгүйгээр хэргийг бүхэлд нь хянахыг шаардсан.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх шүүгдэгчийг гэр бүлийн хүчирхийлэл үйлдсэн гэж үзэн, нийтэд тустай ажил хийлгэх ял оноох шийдвэр гаргасан. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийтгэх тогтоолоор хэвээр үлдээж, хохирогчийн гомдлыг хэрэгсэхгүй болгосон. Шүүх хэргийн нотлох баримтууд нь гэр бүлийн хамааралтай хүнийг зодож, хөнгөн гэмтүүл учруулсан үйлдлийг гэр бүлийн хүчирхийлэл гэж тодорхойлохын хувьд хангалттай байна гэж дүгнэсэн тул анхан шатны шийдвэр хууль зүйн үндэслэлтэй байна гэж үзсэн.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Гэр бүлийн хамааралтай хүнийг зодож, биед нь хөнгөн гэмтүүл учруулсан нь гэр бүлийн хүчирхийлэл гэж тодорхойлогдохоор байна (Эрүүгийн хууль 11.7).
• Гэр бүлийн хүчирхийлэл гэх хэргийн тухайд үйлдсэн үйлдлийг давтагдсан, тогтсон шинжтэй гэж үзэх нь тухайн хэргийн шинж чанар, гэм буруугийн хэлбэрт тохирч байгаа тул гэр бүлийн хамааралтай хүнийг зодож, хөнгөн гэмтүүл учруулсан нь гэр бүлийн хүчирхийлэл гэж үзэх үндэслэл болсон (Эрүүгийн хууль 11.7).
• Шүүх хянан хэлэлцэх явцад мөрдөн шалгах ажиллагааны нотлох баримтууд нь хэргийн бодит байдлыг тогтооход хангалттай, хууль ёсны дагуу тогтоогдсон бол хэргийг дахин хянах шаардлагагүй (Эрүүгийн хэрэг хянан шийдвэрлэх тухай хууль 39.1).