Нийслэлийн Эрүүгийн хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Хүний эрүүл мэндэд хүндэвтэр хохирол санаатай учруулах гэмт хэргийн дараа хохирлыг бүрэн барагдуулж чадаагүй болон сэтгэцэд учирсан хор уршлыг тогтоох шаардлагатай байсан тул хэргийг хялбаршуулсан журмаар шийдвэрлэх нь зөв эсэх тухай эрх зүйн маргаан үүсэв. Хамгаалалтын компанийн ажилтан нь ажлын байрандаа хохирогчийн биед халдаж, эрүүл мэндэд нь хүндэвтэр хохирол учруулсан ба хохирогч нь шүүх хуралдааны явцад мөрдөн шалгах ажиллагааны шатанд хохирлыг тодорхой хэмжээгээр авсан тул гомдол санал нэхэмжлэх зүйлгүй гэсэн хүсэлт гаргасан баримт байсан тул хэргийг хялбаршуулсан журмаар шийдвэрлэх үндэслэлтэй гэж үзэв.

Талуудын байр суурь

• Хохирогч: Шүүгдэгч хохирлыг бүрэн төлөөгүй тул эрх ашгийг сэргээх зорилгоор анхан шатны шийдвэрийг хүчингүй болгох, мөн сэтгэцэд учирсан хор уршлыг шинжээгээр тогтоолгоогүй нь хууль зүйн зөрчил болсон гэж үзэв.
• Прокурор: Мөрдөн шалгах ажиллагааны явцад хохирогчийн хүсэлтийг албадан бичүүлсэн баримт тогтоогдоогүй, мөн хохирогч өөрийн хүсэл зоригоор хүсэлт гаргасан тул хэргийг хялбаршуулсан журмаар шийдвэрлэсэн нь зөв гэж үзэв.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх шүүгдэгчийг торгох ял шийтгэж, иргэний журмаар нэхэмжлэх эрхийг нээлттэй үлдээсэн. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээсэн тул, хохирогч нь мөрдөн шалгах ажиллагааны шатанд бичгээр хүсэлт гаргасан нь эрүүгийн хэрэг хянан шийдвэрлэхэд ач холбогдол бүхий нотлох баримт болно, учир нь тухайн хүсэлт нь хохирогчийн өөрийн хүсэл зоригийн илэрхийлэл байсан байна.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Хохирогч мөрдөн шалгах ажиллагааны явцад өөрийн хүсэл зоригоор хүсэлт гаргасан тул түүнийг мөрдөгч албадан бичүүлсэн гэж үзэх үндэслэл байхгүй (Эрүүгийн хэрэг хянан шийдвэрлэх тухай хууль 34.14).
• Хохирогч нь сэтгэцэд учирсан хор уршгийн зэрэглэлийг тогтоолгох болон иргэний журмаар хохирол нэхэмжлэх эрх нь нээлттэй хэвээр байгаа тул эрх ашгийг хамгаалагдсан гэж үзэв.
• Хохирогч болон шүүгдэгч нар хоорондоо хохирлыг төлж барагдуулахаар тохиролцсон нь тэдний хувийн хүсэл зориг бөгөөд энэ нь тохиролцоог хэрэгжүүлээгүй байсан ч хуульд заасан журмаар явагдсан ажиллагааг үгүйсгэх үндэслэл болохгүй (Иргэний хууль 497, 505).