Нийслэлийн Эрүүгийн хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Иргэд хоорондын зээлийн харилцааг залилж мэхлэх гэмт хэрэг гэж үзэх эсэх тухай маргаан. Шүүгдэгч нь хохирогчтой урьдын харилцааны явцад бий болсон итгэлийг ашиглан, өөрийн эх болох этгээдийн банкны зээлийг хаалгаж, шинээр зээл авахуулан хохирогчийн өр төлбөрийг төлөх замаар зээлээ барагдуулахаар тохиролцсон боловч банкны нөхцөл байдлын улмаас зээл гарах боломжгүй болсон нь зээлийг буцаан төлөх бодит боломжгүй гэдгийг мэдсээр байж бодит байдлыг нууж мөнгө авсан гэж үзэв.

Талуудын байр суурь

• Шүүгдэгч: Үйлдэл нь залилж мэхлэх гэмт хэргийн шинжгүй, учир нь зээл төлөх боломжгүй болсон нь анхнаасаа төлөвлөсөн санаа зорилго биш, харин банкны нөхцөл байдлаас шалтгаалсан иргэний эрх зүйн харилцаа юм.
• Прокурор: Шүүгдэгч нь бодит байдлыг нуух замаар төөрөгдөлд оруулж, итгэлийг урвуулан ашиглаж бусдын эд хөрөнгийг шилжүүлэн авсан тул залилж мэхлэх гэмт хэрэг үйлдсэн гэж үзэв.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх шүүгдэгчийг нийтэд тустай ажил хийлгэх ялаар шийтгэсэн. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийтгэх тогтоолыг хүчингүй болгож, хэргийг хэрэгсэхгүй болгож шийдвэрлэв. Учир нь талуудын хооронд үүссэн зээлийн харилцаа болон түүний эргэн төлөлтийн маргаан нь иргэний эрх зүйн харилцааны шинжтэй болох нь нотлогдсон тул залилах гэмт хэргийн шинж хангагдахгүй гэж дүгнэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Иргэд хоорондын зээлийн гэрээний дагуу үүссэн төлбөр төлөх үүрэг нь иргэний эрх зүйн маргаан болох нь нотлогдсон тул үүнийг гэмт хэргийн хохирол гэж үзэх боломжгүй (Иргэний хууль).
• Залилах гэмт хэргийн шинжийг тогтоохын тулд гэмт сэдэлт, зорилго нь эргэлзээгүй, хангалттай нотлох баримтаар батлагдсан байх ёстой тул зээлийн төлбөрийн маргааныг залилж мэхлэх гэмт хэрэгтэй шууд холбож болохгүй (Эрүүгийн хууль 17.3, Эрх зүйн зарчим).
• Хэргийн бодит байдал, гэмт сэдэлт зорилго нь нотлогдоогүй, цагаатгах талын нотлох баримтыг үгүйсгэж няцаагаагүй байсан тул хэргийг хэрэгсэхгүй болгох үндэслэлтэй (Эрх зүйн хэрэг хянан шийдвэрлэх тухай хууль 34.19).