Өмнөговь аймгийн Эрүү, Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Замын хөдөлгөөний дүрэм зөрчсөн жолоочийн үйл ажиллагаа болон түүний улмаас үүссэн иргэний хариуцлага, хохирлын төлбөрийн хэмжээг тодорхойлох маргаан. Жолооч замын хөдөлгөөнд оролцохдоо хориглосон газарт зайлшгүй зогсолт хийсэн боловч тээврийн хэрэгслээ замаас бүрэн чөлөөлөлгүй зогсоосноос болж бусад тээврийн хэрэгсэлтэй мөргөлдөж, хоёр хүний амь насыг хохироосон байна.

Талуудын байр суурь

• Шүүгдэгч: Осол гарах үндсэн шалтгаан нь зөвхөн түүний үйлдэл биш, иргэний хариуцагч компани жолоочид шатахуун хүргэх арга хэмжээ авч чадаагүй тул ослын нөхцөл байдал үүссэн гэж үзэв.
• Прокурор: Шүүгдэгчийг автотээврийн хэрэгслийн хөдөлгөөний аюулгүй байдлын тухай хууль болон түүнийг хангах захиргааны актыг зөрчсөн тул Эрүүгийн хууль 27.10.4.2-оор яллах ёстой гэж үзэв.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх шүүгдэгчийг буруутган хорих ял болон иргэний хариуцлага хүлээлгэсэн бол давж заалдах шатны шүүх иргэний хариуцагч компанийн гомдлын зарим хэсгийг хангаж, шийтгэх тогтоолд өөрчлөлт оруулсан. Иргэний хариуцагч компанийн төлөх ёстой зардлын зарим хэсгийг хасаж, иргэний нэхэмжлэгчийн хөрөнгийн үнэлгээний зардлыг шүүгдэгчээс гаргуулахаар өөрчилсөн учир нь иргэний хариуцагч байх ёстой этгээдийг тодорхойлсон шинжээчийн дүгнэлт болон хохирлын зарим зардлын баримтууд нь тухайн үеийн хохиролтой шууд холбоотой биш байсан тул.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Замын хөдөлгөөний дүрэм зөрчсөн жолооч хориглосон газарт зогсоод замаас бүрэн чөлөөлөлгүй байсан нь ослын үндсэн шалтгаан болсон тул түүнийг буруутгах үндэслэл болсон (Замын хөдөлгөөний дүрэм 14.10).
• Гэмт хэргийн улмаас учирсан эд хөрөнгийн болон эд хөрөнгийн бус хохирлыг хууль ёсоор хариуцах ёстой этгээдийг тодорхойлсон шинжээчийн дүгнэлтээр иргэний хариуцагчийг тогтоох нь зүйтэй (Эрүүгийн хэрэг хянан шийдвэрлэх тухай хууль 8.6).
• Иргэний нэхэмжлэлд тусгагдсан зардлын баримтууд нь ослын үеийн бодит хохирол, оршуулгын зардал зэрэгтэй шууд хамааралгүй, тухайн цаг хугацаанд хамаарахгүй байсан тул тэдгээрийг хохирол гэж тооцохгүй байх ёстой (Иргэний хууль 497, 508).