Говьсүмбэр аймгийн Эрүү, Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Замын хөдөлгөөний дүрмийн заалтыг зөрчиж тээврийн хэрэгсэл зогсоосноос үүдэлтэй зам тээврийн осол, хүний амь нас хохирсон хэргийн эрх зүйн хариуцлага болон иргэний хохирлын нөхөн төлбөрийн хэмжээг тодорхойлох маргаан. Шүүгдэгч тээврийн хэрэгсэл жолоодохдоо замын хөдөлгөөний дүрмийн техникийн болон зогсох газрын талаарх заалтуудыг зөрчиж, тээврийн хэрэгсэл байрлуулсны улмаас өөр жолоочтой тээврийн хэрэгсэл мөргөж, хохирогч амь насыг хохирсон байна.

Талуудын байр суурь

• Шүүгдэгч: Замын хөдөлгөөний дүрмийн заалтыг зөрчсөн гэх баримт бодит бус, мөн хохирогч согтууруулах ундаа хэрэглэж явсан нь ослын үндсэн шалтгаан болсон гэж үзэж буй тул ял болон иргэний хариуцлагаас чөлөөлөгдөх үндэслэлтэй гэж үзэв.
• Прокурор: Шүүгдэгч хөдөлгөөний аюулгүй байдлын тухай хууль тогтоомжийг зөрчсөн тул Эрүүгийн хууль 27.10.3-т заасны дагуу яллах үндэслэлтэй гэж үзэв.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх шүүгдэгчийг хорих ял болон тээврийн хэрэгсэл жолоодох эрх хасах, иргэний хохирлыг гаргуулах шийдвэр гаргасан. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийтгэх тогтоолыг зарим хэсгээр өөрчилсөн, учир нь иргэний хариуцагчийг хуулийн этгээд (ХХК) гэж зөв тодорхойлоогүй, хохирогчийн банкны зээл болон зарим зардлыг оршуулахтай холбоотой зайлшгүй зардал гэж үзэхгүй байх ёстой, мөн анхан шатны шүүх эрхгүй шинжээчийн дүгнэлтийг үндэслэл болгосон нь буруу тул иргэний хариуцлагын хэмжээ болон ял эдлэх хугацааны тооцооллыг засаж шийдвэрлэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Хохирогчийн гэр бүлийн гишүүдийн сэтгэцэд учирсан хор уршгийг нөхөн төлүүлэх нь сэтгэцэд учирсан хор уршгийг арилгах, нөхөн төлүүлэх төлбөрийн жишиг аргачлалыг баримтлан шийдвэрлэх ёстой (Иргэний хууль 511.5).
• Иргэний хариуцагч нь хуулийн этгээд байсан тул түүний төлөөлөгч нь итгэмжлэлээр оролцож буй ч хариуцлагыг хувь хүн бус хуулийн этгээдэд тооцох ёстой.
• Шүүхийн шийтгэх тогтоолт уншиж танилцуулснаас хойш авсан цагдан хоригдсон хугацааг ял эдлэх хугацаанд оруулж тооцох ёстой (Эрүүгийн хэрэг хянан шийдвэрлэх тухай хууль 39.10).