Нийслэлийн Эрүүгийн хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Залилан мэхлэх гэмт хэргийн улмаас учирсан хохирлын хэмжээг бодитоор тогтооогүй, эд зүйлийн үнэлгээний дагуу хохирлыг тодорхойлох нь эргэлзээтэй байсан тул маргаан үүсэв. Шүүгдэгч хохирогчийн эд зүйлийг борлуулах гэж тохиролцсон боловч зарим эд зүйлийг гурав дахь этгээд авсан байхтай холбоотойгоор хохирлын хэмжээг тодорхойлоход хүндрэлтэй байсан байна.

Талуудын байр суурь

• Шүүгдэгч: Залилан мэхлэх гэмт хэрэг үйлдээгүй, хохирогчтай эд зүйлс боловсруулах тохиролцоо хийсэн боловч мөнгөн дүнгээ төлж чадаагүй тул буруугаас хол байх ёстой гэсэн байр суурьтай.
• Прокурор: Шүүгдэгчийн үйлдлийг залилан мэхлэх гэмт хэрэг гэж үзэн, хохирлын хэмжээгээр яллах дүгнэлт гаргасан.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх шүүгдэгчийг буруутай гэж үзэн хорих ял болон хохирлыг нэхэмжлэх шийдвэр гаргасан. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хүчингүй болгож, хэргийг прокурорт буцаасан. Учир нь эд зүйлийн үнэлгээний дагуу хохирлыг тодорхойлохдоо эд зүйлийг хураан авах ажиллагаа хийгээгүй, мөн гурав дахь этгээд эд зүйлийг эзэмшиж байгаа байхтай холбоотойгоор хохирлын хэмжээг бодитоор тогтоосон гэж үзэхэд эргэлзээтэй нөхцөл байдал үүссэн тул анхан шатны шүүхийн шийдвэр нь Эрүүгийн хэрэг хянан шийдвэрлэх тухай хуулийн 39.5 дугаар зүйлийн 1.1, 1.3 дахь заалтад заасан үндэслэлтэй гэж дүгнэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Хохирлын хэмжээг тогтоохдоо эд зүйлийн үнэлгээг ашиглах боловч тухайн эд зүйлийг эзэмшигч гурав дахь этгээд байвал хохирлыг бодитоор тогтоосон гэж үзэхэд эргэлзээтэй байдаг тул хохирлын хэмжээг эргэлзээгүй тогтоох ёстой (Эрүүгийн хууль 5.1).
• Гэмт хэргийн улмаас учирсан хохирлын хэмжээг тогтоохдоо хэргийн сэдэлт, нөхцөл байдал, гэм буруугийн хэлбэрийг бүрэн тодорхойлсон байх шаардлагатай (Эрүүгийн хэрэг хянан шийдвэрлэх тухай хууль 36.7).
• Анхан шатны шүүхийн шийдвэр нь нотлох баримт, нөхцөл байдлыг бүрэн тодорхойлоогүй, эргэлзээтэй нөхцөл үүсгэсэн бол түүнийг хүчингүй болгож, мөрдөн шалгах ажиллагааг дахин хийлгэх нь зүйтэй (Эрүүгийн хэрэг хянан шийдвэрлэх тухай хууль 39.9).