Тогтоол №4229

ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Иргэн Б.Г нь эрүүл мэндийн чөлөөний хугацаа дууссаны дараа ажлаа үргэлжлүүлэх хүсэлтээ хугацаанд нь шийдвэрлээгүй, ажлаас нь эгүүлэн томилоогүй нь хууль бус гэж үзэн, захиргааны байгууллагаас шийдвэр гаргаж, цалин хөлс, даатгалын шимтгэл гаргуулах шаардлага бүхий нэхэмжлэлийг шүүхэд гаргасан. АНХАН ШАТ: Нэхэмжлэлийн бүх шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгосон. Төрийн албаны тухай хуулийн 23.3, 23.5-р зүйлүүдийг баримтлахад, эрүүл мэндийн шалтгаанаар түр чөлөөлөгдсөн нь албан тушаалын сул орон тоо үүсгэхгүй, харин албан хаагчийн нөөцөд тооцогдох үндэслэлтэй гэж үзсэн. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Нэхэмжлэгч нь анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг эс зөвшөөрч, эрүүл мэндийн чөлөө нь албан тушаалын сул орон тоо үүсгэхгүй, албан хаагчийн ажлын байрыг хадгалах хуулийн зохицуулалт үйлчлэхгүй, улмаар ажлаа үргэлжлүүлэх эрхтэй гэж маргасан. Мөн Дээд шүүхийн албан ёсны тайлбарыг буруу хэрэглэсэн хэмээн үзсэн. ҮНДЭСЛЭЛ: Төрийн албаны тухай хуулийн 23.3-д заасны дагуу эрүүл мэндийн шалтгаанаар албан хаагчийг түр чөлөөлөх ба энэ нь албан тушаалд эргэн томилогдох эрх үүсгэхгүй, харин нөөцөд тооцогдохыг давж заалдах шатны шүүх үндэслэлтэй дүгнэсэн. Албан хаагчийн ажлын байрыг хадгалах нь ажил үүргээ гүйцэтгээгүй үед хамаарна. Түр чөлөөлөгдсөн нь албан тушаалын сул орон тоо үүсгэхгүй бөгөөд өөр ажилтан томилогдсон нь хуульд нийцсэн тул нэхэмжлэлийн шаардлагыг хангах боломжгүй. Анхан шатны шүүхийн шийдвэр хуульд нийцсэн тул хэвээр үлдээв.