Шүүхийн тогтоол #9866

ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч компани нь хариуцагчаас бараа борлуулсны орлого болон бусад зардлууд нийт 95,302,700 төгрөгийг гаргуулахаар шаардсан. Хариуцагч нь нэхэмжлэлийн шаардлагыг эс зөвшөөрч, хохирлын хэмжээ болон нотлох баримтуудтай маргасан. АНХАН ШАТ: Иргэний хуулийн холбогдох зүйлүүдэд заасан үндэслэл тогтоогдоогүй тул нэхэмжлэлийн шаардлагыг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгож, улсын тэмдэгтийн хураамжийг улсын орлогод үлдээж, бусад зардлыг шинжээч болон улсын орлогод шилжүүлэхээр шийдвэрлэсэн. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг өөрчилж, хариуцагчаас 73,000,000 төгрөгийг гаргуулан нэхэмжлэгчид олгож, нэхэмжлэлийн үлдэх хэсгийг хэрэгсэхгүй болгосон. Мөн улсын тэмдэгтийн хураамжийг буцаан олгож, шинжээчийн зардлыг тогтоосон. ХЯНАЛТЫН ШАТ: Хариуцагч болон түүний өмгөөлөгч нар давж заалдах шатны шүүхийн магадлалыг эс зөвшөөрч, хуулийг зөрүүтэй тайлбарлаж хэрэглэсэн, үндэслэлгүй шийдвэр гаргасан хэмээн гомдол гаргасан. Тухайлбал, гарын үсэгний шинжилгээ, нотлох баримтын үнэн бодит байдал, өршөөлийн тухай хуулийн үйлчлэл зэрэг асуудлуудаар маргасан. ҮНДЭСЛЭЛ: Давж заалдах шатны шүүх нь хариуцагч 73,000,000 төгрөгийн төлбөртэй болохоо хүлээн зөвшөөрсөн байдлыг үндэс болгосон нь бодит байдалтай бүрэн нийцэхгүй байсан. Мөн хариуцагчаас цалингаас суутгасан 3,701,700 төгрөгийг хасаж тооцоогүй нь буруу болсон. Иймд хариуцагчаас гаргуулах хохирлын хэмжээг 69,298,300 төгрөг болгон өөрчилж, шийдвэр, магадлалд зохих өөрчлөлт оруулсан. Шүүх хуралдааны тэмдэглэлийг хэргийн нотлох баримтад тооцох эсэх, шинжээчийн дүгнэлтийг хэрхэн үнэлэх талаар тайлбарлав.