ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Ажилгүй байсан хугацааны цалин, сургалтын зардал, бусад зардлыг гаргуулах нэхэмжлэл. АНХАН ШАТ: Хариуцагчаас 36 951 943 төгрөг гаргуулж, нэхэмжлэгчид олгож, нийгмийн болон эрүүл мэндийн даатгалын бичилт хийлгүүлэхээр шийдвэрлэсэн. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хариуцагч анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг эсэргүүцэн гомдол гаргасан. Ажилгүй байсан хугацааны цалинг дундаж цалингаар бус, өмнө тогтоосон нэг өдрийн цалингаар тооцож, 13 дахь сарын цалин олгох үндэслэлгүй гэж үзсэн. ХЯНАЛТЫН ШАТ: Давж заалдах шатны шүүхээс анхан шатны шүүхийн шийдвэрт өөрчлөлт оруулж, нэхэмжлэлийн зарим хэсгийг хангаж, заримыг хэрэгсэхгүй болгосон. Ажилгүй байсан хугацааны олговрыг 2016 оны 12 дугаар сарын 11-нээс 2018 оны 4 дүгээр сарын 21-нийг хүртэлх хугацаанд 22 037 771 төгрөгөөр тогтоож, 13 дахь сарын цалин олгох шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгосон. ҮНДЭСЛЭЛ: Ажилгүй байсан хугацааны олговрыг Хөдөлмөрийн тухай хуулийн 69.1-д заасны дагуу урьд авч байсан дундаж цалингаар тооцох бөгөөд шүүхийн хүчин төгөлдөр шийдвэрээр тогтоогдсон дундаж цалинг дахин тогтоох шаардлагагүй. 13 дахь сарын цалинг ажлын үр дүнгээр олгох журмын үндэслэлгүйгээр шийдвэрлэсэн. Улсын тэмдэгтийн хураамжийг хуулийн дагуу хуваарилах ёстой.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух