Үйл явдал
Зээлийн гэрээний харилцаа үүссэн болохыг нотлох баримт байхгүй тул зээлийн төлбөрийг гаргуулж авах маргаан үүсэв. Нэхэмжлэгч нь хариуцагчийн гуйлтаар өөрийн хадгаламжаа барьцаалжуулан хоёр удаагийн зээл авч, түүнийг хариуцагч төлөх ёстой байсан тул хадгаламжаасаа суутгагдсан мөнгийг гаргуулна гэж үзсэн байна. Харин хариуцагч нь уг зээлүүдийг өөрөө авч, нэхэмжлэгчтэй зээлийн гэрээ байгуулж, мөнгө авсан тухай тохиролцоо хийгээгүй гэж маргасан.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Хариуцагч нь зээлийг өөрөө төлж барагдуулахаар тохирсон тул хадгаламжаас суутгагдсан ойролцоогоор 97 сая төгрөгийн төлбөрийг гаргуулна гэж шаардсан.
- Хариуцагч: Зээлийн гэрээ бичгээр байгуулагдаагүй, мөн 30 сая төгрөгийн зээлийг өөрөө авч, нэхэмжлэгчтэй зээлдэх талаар тохиролцоо хийгээгүй тул төлөх үүрэггүй гэж үзсэн.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээсэн. Учир нь нэхэмжлэгч нь хариуцагчид зээл олгосон гэдгээ хуульд заасны дагуу баримтаар нотолж чадаагүй тул зээлийн гэрээний харилцаа үүссэн гэж үзэх үндэслэл тогтоогдохгүй байна.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Нэхэмжлэгчийн эхнэр болон хариуцагчийн хооронд мөнгө шилжүүлсэн гүйлгээ, мөн хариуцагчийн талийгаач нөхөрт нь шилжүүлсэн гүйлгээ баримтжуулагдсан тул нэхэмжлэгч болон хариуцагчийн хооронд шууд зээлийн гэрээ байгуулсан гэж үзэх үндэслэлгүй байна (Иргэний хууль 281, 282).
- Зээл олгосон гэх үйлдэл нь нотлох баримтаар батлагдаагүй тул зээлийн гэрээний харилцаа үүссэн гэж үзэх үндэслэл тогтоогдохгүй (Иргэний хууль 281.1, 282.4).
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух