Үйл явдал
Гэр бүлийн дундын хөрөнгө болох үл хөдлөх эд хөрөнгө, газрын өмчлөх эрхийг тогтоолгож, өөрт ногдох хэсгийг гаргуулах тухай маргаан. Нэхэмжлэгч нь гэр бүлийн хамтын амьдралын явцад бий болсон орон сууц болон газрыг дундын хөрөнгө гэж үзэн өөрт ногдох хэсгийг гаргуулах хүсэлт гаргасан. Хариуцагч нь нэхэмжлэгч өөрөө хүсэлт гаргаж, хэлцэл хийсэнээр тухайн эд хөрөнгийн өмчлөх эрхээ бусад гэр бүлийн гишүүдэд шилжүүлэн хасагдсан тул дундын хөрөнгө гэж үзэх үндэслэлгүй гэж үзсэн.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Гэр бүлийн хамтын амьдралын явцад бий болсон орон сууц, газрыг гэр бүлийн дундын хөрөнгө болохыг тогтоолгож, өөрт ногдох хэсгийг гаргуулах шаардлага гаргасан.
- Хариуцагч: Нэхэмжлэгч өөрийн хүсэлт болон хэлцлийн дагуу өмчлөх эрхээ хасагдуулж, бусад гишүүдэд шилжүүлсэн тул өмчлөгч байх эрх нь дуусгавар болсон гэж үзэн шаардлагыг үндэслэлгүй гэж үзсэн.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагыг хангах боломжгүй гэж шийдвэрлэсэн. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээсэн. Учир нь нэхэмжлэгч нь өөрөө хүсэлт гаргаж, хэлцэл хийсний үндсэнээр өөрт ногдох хэсгийн өмчлөх эрхээ хасагдуулж, бусад гэр бүлийн гишүүдийг өмчлөгчөөр бүртгүүлсэн тул тухайн эд хөрөнгө нь нэхэмжлэгчийн өмч биш болсон баримт нотлогдсон тул нэхэмжлэлийн шаардлагыг хангах боломжгүй гэж дүгнэв.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Нэхэмжлэгч өөрийн хүсэлт болон хэлцэл хийх замаар өмчлөх эрхээ бусад гэр бүлийн гишүүдэд шилжүүлсэн тул Иргэний хууль 109.2, 110.1-д заасны дагуу өмчлөх эрх нь дуусгавар болсон гэж үзэв.
- Нэхэмжлэгчийн өөрийн хүсэлтийн дагуу улсын бүртгэлд өөрчлөлт орж, өмчлөгчөөр бүртгэгдсэн нь хууль ёсны хүчин төгөлдөр бүртгэл тул Иргэний хууль 126.2.1-д заасан шинээр бий болсон хөрөнгө гэж үзэх үндэслэлгүй гэж дүгнэв.
- Өмчлөх эрх хасагдсан тухайн хөрөнгө нь нэхэмжлэгчийн өмч биш болсон тул дундын хөрөнгөөс гаргуулах нэхэмжлэлийг шийдвэрлэх боломжгүй гэж тогтоов.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух