Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Зээлийн гэрээний дагуу төлөх ёстой үндсэн төлбөр, хүү болон алдангийн хэмжээг тооцох, мөн зээлийн үйл ажиллагаа эрхлэх эрхгүй этгээдийн байгуулсан гэрээний хүчин төгөлдөр байдалтай холбоотой эрх зүйн маргаан үүсэв. Нэхэмжлэгч нь өмнөх зээлүүдийн төлбөр болон шинээр байгуулсан зээлийн гэрээний үндсэн төлбөр, хүү, алдангийг гаргуулж өгөхийг шаардсан ба хариуцагч нь шинэ гэрээ нь мөнгөн зээлийн үйл ажиллагаа эрхлэх тухай хуулийн шаардлага хангаагүй тул хүчин төгөлдөр бус гэж үзэн, зөвхөн өмнөх зээлүүдийн үлдэгдэл төлбөрийг төлөхөөр эсэргүүцсэн.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Зээлийн гэрээний дагуу үндсэн төлбөр, хүү, алданги болон нөгөө этгээдийн өмнөөс зээлсэн мөнгийг гаргуулж өгөхийг шаардсан.
• Хариуцагч: Шинэ гэрээ нь мөнгөн зээлийн үйл ажиллагаа эрхлэх эрхгүй этгээдийн байгуулсан хэлцэл тул хүчин төгөлдөр бус, иймд хүү болон алданги тооцох эрхгүй гэж үзсэн.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагын зарим хэсгийг хэрэгсэхгүй болгож шийдвэрлэсэн бол давж заалдах шат анхан шатны шийдвэрт өөрчлөлт оруулж, алдангийн хэмжээг нэмэгдүүлэн гаргуулж өгөхөөр шийдвэрлэв. Учир нь талуудын хооронд байгуулсан зээлийн гэрээ нь Мөнгөн зээлийн үйл ажиллагааг зохицуулах тухай хууль хүчин төгөлдөр болж эхэлсэн хугацаанаас өмнөх үйл явдал байсан тул уг хуулийн зохицуулалт хамаарахгүй, мөн талууд алдангийн хэмжээг тохиролцсон тул Иргэний хууль 232.4-т заасан хязгаарлалтын дагуу алдангийг тооцох ёстой гэж дүгнэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Мөнгөн зээлийн үйл ажиллагааг зохицуулах тухай хууль нь тухайн хууль хүчин төгөлдөр болж эхэлсэн хугацаанаас хойш хийгдсэн гэрээнд хамаарах тул түүний өмнө байгуулсан зээлийн гэрээнд уг хуулийн заалтыг ашиглах боломжгүй (Мөнгөн зээлийн үйл ажиллагааг зохицуулах тухай хууль).
• Талууд гэрээгээр алдангийн хэмжээг тохиролцсон бол энэ нь Иргэний хууль 232.6-тай нийцэж байгаа тул алданги шаардах эрхтэй, гэхдээ алдангийн хэмжээ нь гүйцэтгэхгүй байгаа үүргийн үнийн дүнгийн 50 хувиас хэтэрч болохгүй (Иргэний хууль 232.4, 232.6).
• Нэхэмжлэгч нь гуравдагч этгээдийн (эхнэрийн) өмнөөс төлөх ёстой мөнгөний төлбөрийг шаардах эрхээ нотлохгүй байгаа тул уг төлбөрийг хэрэгсэхгүй болгох нь зүйтэй (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 25.2.2, 38.1).