Тогтоол №28878

ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч нь шийдвэр гүйцэтгэх ажиллагааны явцад төлбөрт тооцсон хөрөнгийн зөрүү төлбөрийг гаргуулахаар нэхэмжилсэн. Хариуцагч нь тухайн үед хүчин төгөлдөр байсан хуулийн дагуу барьцаа хөрөнгийг төлбөрт тооцон авсан тул нэхэмжлэл үндэслэлгүй гэж маргасан. АНХАН ШАТ: Хариуцагч Х-ХХК-аас 58,576,550 төгрөг гаргуулж, нэхэмжлэгч Б.Э-т олгохоор шийдвэрлэсэн. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хариуцагчийн итгэмжлэгдсэн төлөөлөгч нь анхан шатны шүүхийн шийдвэр хууль зүйн үндэслэлгүй, шийдвэр гүйцэтгэлийн ажиллагаанд гуравдагч этгээдийг оролцуулаагүй, нотлох баримтыг буруу үнэлсэн гэж гомдол гаргасан. Давж заалдах шатны шүүх хуулийг буруу тайлбарлаж хэрэглэсэн гэх үндэслэлтэй гэж үзсэн. ҮНДЭСЛЭЛ: Давж заалдах шатны шүүх нь албадан дуудлага худалдаагаар борлогдоогүй хөрөнгийг төлбөртөө тооцон авах ажиллагаа нь 2002 оны Шүүхийн шийдвэр гүйцэтгэх тухай хуулийн 48 дугаар зүйлийн 48.7-д нийцсэн болохыг тогтоов. Гэтэл анхан шатны шүүх нь шийдвэр гүйцэтгэлийн ажиллагаа явагдсан хугацааг харгалзан 2017 оны 07 дугаар сарын 01-ний өдрөөс мөрдөгдсөн хуулийг өмнөх харилцаанд буцаан хэрэглэсэн нь алдаатай болжээ. Мөн Иргэний хуулийн 177 дугаар зүйлийн 177.4-т заасны дагуу үнэлгээчний тогтоосон зах зээлийн үнийн 50 хувиас доошгүй байх ёстой гэж заасныг баримтлан, хариуцагч Х-ХХК-аас 23,134,842 төгрөг гаргуулж, нэхэмжлэгч Б.Э-т олгож, нэхэмжлэлээс 35,441,708 төгрөгт холбогдох хэсгийг хэрэгсэхгүй болгож, улсын тэмдэгтийн хураамжид төлсөн хөрөнгийг буцаан олгохоор шийдвэрт өөрчлөлт оруулсан.