ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Иргэн Б.Э нь хариуцагч Б.М, Б.Г нарыг 5,407,450 төгрөг гаргуулах шаардлагатай нэхэмжлэл гаргасан. Хариуцагчид орон сууц худалдан авах гэрээний төлбөрийн үлдэгдлийг төлөх зорилгоор Б.Э-аас 6,969,600 төгрөгийг 16% жилийн хүүтэй зээлсэн. Хариуцагчид зээл болон хүүгийн зарим хэсгийг төлсөн боловч үлдэгдэл төлбөр болон алданги төлөх үүргээ биелүүлээгүй тул нэхэмжлэгч шаардлагаа гаргасан. Хариуцагчид орон сууцны талбайн хэмжээ дутуу байсан тул зээлийн гэрээний харилцаа үүсээгүй, нэхэмжлэгч буруутай гэж маргасан. АНХАН ШАТ: Хариуцагч Б.Г, Б.М нараас 5,407,450 төгрөгийг гаргуулж нэхэмжлэгч Б.Эад олгохоор шийдвэрлэсэн. Энэ нь Иргэний хуулийн 281 дүгээр зүйлийн 281.1, 232 дугаар зүйлийн 232.6-д заасныг үндэслэв. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хариуцагч нарын өмгөөлөгч талуудын хооронд эрх зүйн харилцаа үүссэн эсэх, нотлох баримтыг үнэлэхэд алдаа гарсан, хуулийг буруу хэрэглэсэн хэмээн гомдол гаргасан. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээж, гомдлыг хангахгүй орхисон. ҮНДЭСЛЭЛ: Талуудын хооронд Иргэний хуулийн 281 дүгээр зүйлийн 281.1-д заасан зээлийн гэрээний харилцаа үүссэн нь тогтоогдсон. Хариуцагч нь зээл авсан болон төлсөн үүргийн хэмжээг хүлээн зөвшөөрсөн. Орон сууцны талбайн хэмжээ дутуу байсан нь зээлийн гэрээний үүргээс чөлөөлөх үндэслэл болохгүй. Зээлийн гэрээний дагуу тооцсон алдангийг Иргэний хуулийн 232 дугаар зүйлийн 232.4-д нийцүүлэн тогтоосон.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух