ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч нь хариуцагчаас зээлийн гэрээний үүргийн дагуу 2,900,000 төгрөг гаргуулахаар шаардсан. Хариуцагч нь зээлийн гэрээний дагуу авсан мөнгөө төлж барагдуулсан, зарим хэсгийг нь хүлээн зөвшөөрсөн. АНХАН ШАТ: Хариуцагчаас 1,377,000 төгрөг гаргуулан нэхэмжлэгчид олгож, үлдэх шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгосон. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Нэхэмжлэгч нь анхан шатны шүүх нотлох баримтыг дутуу үнэлсэн, хариуцагч нь хуулийн дагуу тайлбараа өгөөгүй гэж гомдол гаргасан. Нэхэмжлэгч нь 2,900,000 төгрөгийг гаргуулах ёстой гэж үзсэн. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шүүхийн шийдвэрт өөрчлөлт оруулж, зээлийн хүүгийн талаарх хуулийн зохицуулалтыг тодруулсан. ҮНДЭСЛЭЛ: Зээлийн гэрээний хүүгийн талаарх тохиролцоог үгийн шууд утгаар тайлбарлавал хүүгийн хувь нь гэрээний хугацаанаас хамааралтай байхаар ойлгогдож байсан. Зээлийн төлбөрийг гэрээ байгуулсан өдрөөс хойш өдөр бүр төлөхөөр тусгасан нь зээлдэгч нь зээлийн мөнгөн хөрөнгийг гэрээнд заасан хугацаанд ашиглах боломжийг олгоогүй гэж үзэх үндэслэлтэй. Хүү нь зээлийн мөнгөн хөрөнгийг ашигласан хугацааны хариу төлбөр тул зээлдэгч нь ашиглаагүй зээлд хүү төлөх үүрэггүй. Амаар хийсэн зээлийн гэрээнд хүү тохиролцсон бол бичгээр хийх шаардлагатай бөгөөд үүнийг хангаагүй бол хүү авах эрхээ алдана. Нэхэмжлэгч хүү тооцох, шаардах эрхгүй тул зээлдэгч зээлийн мөнгөн хөрөнгийг л буцаан төлөх үүрэгтэй. Шүүх хуралдааны явцад нэхэмжлэлийн шаардлага буурсан ч шүүхийн шийдвэрт өөрчлөлт оруулахгүй хэвээр үлдээв.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух