Тогтоол №13313

ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч компани нь хариуцагч Н.Б-ээс зээлийн гэрээний үүрэгт 40 сая гаруй төгрөг гаргуулах, фидуцийн гэрээгээр барьцаалагдсан тээврийн хэрэгслээр үүргийн гүйцэтгэлийг хангуулах нэхэмжлэл гаргасан. Хариуцагч нь уг гэрээг өөрийн хүсэл зоригоор байгуулаагүй, гуравдагч этгээдийн заавраар үйлдсэн тул хүчин төгөлдөр бус гэж тооцуулах сөрөг нэхэмжлэл гаргасан. Гуравдагч этгээд өөрийгөө жинхэнэ зээлдэгч хэмээн тайлбарласан.

АНХАН ШАТ: Анхан шатны шүүх нэхэмжлэгчийн шаардлагыг хангаж, хариуцагчаас гэрээний үүрэг болох 40 гаруй сая төгрөгийг гаргуулж, фидуцийн гэрээний дагуу тээврийн хэрэгслийн өмчлөлийг шилжүүлэхийг даалгасан. Мөн хариуцагчийн зээлийн гэрээг хүчин төгөлдөр бусд тооцуулах сөрөг нэхэмжлэлийг Иргэний хуулийн 235.1, 235.4, 281.1 болон 40.1, 43.2.1 зэрэг заалтуудыг үндэслэн хэрэгсэхгүй болгосон.

ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хариуцагчийн төлөөлөгч анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг нотлох баримтыг буруу үнэлсэн, нэг талыг барьсан гэж үзэн давж заалдах гомдол гаргаж, үндсэн нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгож, сөрөг нэхэмжлэлийг хангахыг хүссэн. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээж, давж заалдах гомдлыг хангахгүй орхисон.

ҮНДЭСЛЭЛ: Давж заалдах шатны шүүх талуудын хооронд байгуулсан зээлийн болон фидуцийн гэрээ нь Иргэний хуулийн 40.1, 43.2.1-д заасан хүсэл зоригийн илэрхийлэл, бичгийн хэлцлийн шаардлагыг хангасан хүчин төгөлдөр гэрээ болохыг тогтоосон. Хариуцагч гэрээний үүргээ зохих ёсоор биелүүлээгүй тул Иргэний хуулийн 232.4, 232.7 дагуу үндсэн зээл, хүү, алдангийг гаргуулах нь хууль зүйн үндэслэлтэй. Гуравдагч этгээд зээлийг өөрөө авсан гэх тайлбарыг, гэрээ, мөнгө хүлээн авсан баримтад хариуцагч өөрөө гарын үсэг зурсан баримтыг үндэслэн няцааж, анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хууль ёсны бөгөөд үндэслэл бүхий гэж дүгнэсэн.