ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч нь хариуцагчдаас үндэслэлгүй хөрөнгөжсөн хэмээх үндэслэлээр 28 350 000 төгрөг гаргуулах шаардлага гаргасан. Нэхэмжлэгчийн үзэж байгаагаар хариуцагч нар нь бичгээр гэрээ байгуулаагүй байхдаа өндөр хүү тооцож авсан. Хариуцагч нар нь нэхэмжлэгчийн санал болгосноор мөнгө зээлүүлж, нэхэмжлэгч нь зээл, хүүгээ төлж үүргээ гүйцэтгэсэн гэж тайлбарласан. АНХАН ШАТ: Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгосон. Иргэний хуулийн 492 дугаар зүйлийн 492.1 дэх хэсэгт заасныг баримтлан, хариуцагч нар нь үндэслэлгүй хөрөнгөжсөн гэж үзэх боломжгүй хэмээн дүгнэжээ. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Нэхэмжлэгчийн өмгөөлөгч анхан шатны шүүх Иргэний хуулийн 282 дугаар зүйлийн 282.3 дахь хэсгийг буруу тайлбарлаж, зээлийн гэрээ бичгээр хийгдээгүй тул хүү авах эрхгүй гэсэн үндэслэлээр хэргийг хэрэгсэхгүй болгосныг эс зөвшөөрч, шийдвэрийг хүчингүй болгуулахаар гомдол гаргасан. ҮНДЭСЛЭЛ: Шүүх хуралдаанаас хийсэн дүгнэлтээр талуудын хооронд богино хугацааны хүчин төгөлдөр аман зээлийн гэрээ байгуулагдсан, нэхэмжлэгч нь зээл, хүүгээ төлж үүргээ гүйцэтгэсэн нь тогтоогдсон. Нэхэмжлэгчийн шаардах эрх, хариуцагчийн үүрэг гүйцэтгэл нь үндэслэлгүй хөрөнгөжилт үүсгэхгүй бөгөөд нэхэмжлэгч нь шаардлагаа нотлох баримтаар тогтоогоогүй тул анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээж, шийдвэрийн тогтоох хэсэгт хууль хэрэглээний өөрчлөлт оруулсан.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух