Үйл явдал
Бараа бүтээгдэхүүн худалдах, борлуулах гэрээний үлдэгдэл төлбөр барагдуулах тухай маргаан. Нэхэмжлэгч нь хариуцагч талуудад 10 сая гаруй төгрөгийн үнэтэй барааг зээлээр өгсөн боловч үлдэгдэл 7 сая орчим төгрөгийг төлөөгүй гэж үзэн нэхэмжлэв. Хариуцагч талууд барааг авч явсан боловч мөнгийг нь өгөхгүй байгаа эсвэл барааг өөр хүн (хариуцагч нарын дотны хүн) авсан гэх мэтээр маргаан үүссэн байна.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Хариуцагч талууд барааг авсан тул барааны үлдэгдэл төлбөрийг бүрэн төлж өгөх ёстой гэж үзэв.
- Хариуцагч: Барааг ачиж явсан нь үнэн боловч мөнгийг нь өөрсдөө авч байгаагүй, харин нэгэн хариуцагч (хариуцагч нарын дотны хүн) барааг авч явсан тул мөнгийг нь өөрсдөө төлөх үүрэг байхгүй гэж үзэв.
Шийдвэр ба үндэслэл
Нэхэмжлэлийг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгож шийдвэрлэв. Учир нь нэхэмжлэгч болон хариуцагч нарын хооронд барааг борлуулах, худалдах, худалдан авах гэрээний харилцаа үүсээгүй байна. Нэхэмжлэгч нь барааг нэгэн хариуцагчид өгсөн боловч бусад хариуцагч нартай барааг борлуулах талаар тохиролцоо хийж, гэрээ хэлцэл байгуулж чадаагүй тул тэднийг мөнгийг төлөх үүрэг хүлээлгэх үндэслэлгүй байна. Хариуцагч нар барааг авч явсан нь үнэн боловч нэхэмжлэгч болон хариуцагч нарын хооронд Иргэний хууль 8 байсан тул иргэний эрх зүйн харилцаа үүсээгүй гэж дүгнэв.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Иргэний эрх зүйн харилцаа үүсэхэд талуудын хооронд гэрээний харилцаа, тохиролцоо тогтоосон байх шаардлагатай тул зөвхөн барааг ачиж явсан байдал нь бусад талуудад төлбөр төлөх эрх зүйн үүрэг хүлээлгэх үндэслэл болохгүй (Иргэний хууль 8).
- Нэхэмжлэгч нь хариуцагч нартай барааг борлуулах талаар гэрээ хэлцэл хийгээгүй байсан тул тэднээс төлбөр нэхэмжлэх эрх үүсэхгүй (Иргэний хууль 243.1).
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух