Үйл явдал
Зээлийн гэрээний үүрэгт мөнгөн хөрөнгийг төлөх тухай маргаан. Нэхэмжлэгч нь хариуцагч нарт 95 сая төгрөгийн зээл олгосон боловч хугацаандаа төлж дуусна гэж тохиролцсон мөнгөн хөрөнгийг буцаан төлөөгүй тул үндсэн зээл, хүү болон алданги нэхэмжилсэн.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Зээлийн гэрээ байгуулсан боловч хариуцагчийн зүгээс мөнгөн хөрөнгийг шилжүүлээгүй, төлбөр төлөхгүй байгаа тул үндсэн зээл болон хүү, алдангийг нэхэмжилж байна.
- Хариуцагч: Зээлийн гэрээ байгуулсан боловч зээлийн мөнгөн хөрөнгө нь хариуцагч нарт шилжиж ирээгүй тул зээлийн гэрээний үүрэг хүлээхгүй, нэхэмжлэлийг хүлээн зөвшөөрөхгүй гэсэн байр суурьтай.
Шийдвэр ба үндэслэл
Шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагыг бүрэн хүлээн зөвшөөрч, үндсэн зээл, хүү болон алдангийг гаргуулж өгөхээр шийдвэрлэсэн.
- Хариуцагч нарын нэр дээр дансны мэдээлэл бичигдсэн бөгөөд мөнгөн хөрөнгийг нэхэмжлэгчээс хариуцагч нарт шилжүүлсэн баримт байгаа тул талуудын хооронд зээлийн гэрээ байгуулсанд тооцно (Иргэний хууль 282.4).
- Хариуцагч нар зээлийн гэрээний дагуу мөнгөн хөрөнгийг ашиглаж, захиран зарцуулсан тул зээлийн гэрээний үүрэгт мөнгөн хөрөнгийг буцаан төлөх үүрэг үүснэ (Иргэний хууль 189.1).
- Зээлдэгч нь зээл болон хүүг гэрээнд заасан хугацаанд төлөх үүргээ биелүүлээгүй тул гэрээнд заасан алдангийг төлөх үүрэгтэй (Иргэний хууль 232.6).
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Мөнгөн хөрөнгийг зээлдэгчээс зээлдэгчээр тооцсон дансанд шилжүүлсэн нь зээлийн гэрээ байгуулсанд тооцогдоно (Иргэний хууль 282.4).
- Гэрээний талууд хуулийн хүрээнд гэрээг чөлөөтэй байгуулж, агуулгыг өөрсдөө тодорхойлох эрхтэй тул талуудын тохиролцсон хүү болон алдангийг хүлээн зөвшөөрнө (Иргэний хууль 189.1).
- Зээлдэгч нь гэрээнд заасан хугацаа хэтрүүлсэн тохиолдолд гэрээнд заасан алдангийг төлөх үүрэгтэй (Иргэний хууль 232.6).
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух