Үйл явдал
Үл хөдлөх эд хөрөнгийн өмчлөх эрх болон түрээсийн маргаан. Нэхэмжлэгч болон хариуцагч нь нэг орон сууцыг хамтран худалдан авсан гэж үзэн, хариуцагчийг тухайн байрнаас албадан гаргах болон түрээсийн төлбөр нэхэмжлэв. Хариуцагч нь тухайн байрны өмчлөгч болох эрхтэй гэж сөрөг нэхэмжлэх гаргасан байна.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Хариуцагчийг байрнаас албадан гаргах, түрээсийн төлбөр нэхэмжлэх; учир нь хариуцагч нь ажлын байрны дарамт үзүүлж, сэтгэл санааг гэмтээж байна гэж үзсэн.
- Хариуцагч: Орон сууцны хамтран өмчлөгч болох; учир нь байрыг худалдан авахад өөрийн хөрөнгийг зарцуулсан баримттай.
Шийдвэр ба үндэслэл
Шүүх нэхэмжлэлийг болон сөрөг нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгож шийдвэрлэв. Хариуцагч нь орон сууцны хамтран өмчлөгч болох эрхтэй гэж үзэх боломжгүй, учир нь хариуцагч нь тухайн үл хөдлөх эд хөрөнгийг өмчлөх эрхээ бүртгүүлэхээр улсын бүртгэлд хүсэлт гаргаж байгаагүй байна. Мөн хариуцагч нь байрыг зээлийн барьцаанд байгаа тул өмчлөх эрхээ бүртгүүлэх нь хязгаарлагдах үндэслэл болохгүй, учир нь зээлийн барьцаллага нь өмчлөх эрх гаргах эрхийг хязгаарлахгүй (Иргэний хууль 109.1). Нэхэмжлэгчийн түрээсийн төлбөр нэхэмжлэх шаардлага хэрэгсэхгүй болгосон, учир нь нэхэмжлэх үндэслэл нь нотлогдож чадаагүй.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Үл хөдлөх эд хөрөнгийн өмчлөх эрхийг бүртгүүлэх хүсэлтийг гаргах эрх нь тухайн эд хөрөнгийг олж авч байгаа этгээдийн хэн ч байж болох бөгөөд үүнийг хязгаарлах үндэслэл байхгүй (Иргэний хууль 109.1).
- Орон сууц зээлийн барьцалтай байх нь өмчлөх эрх бүртгүүлэх хүсэлт гаргах эрхийг хязгаарлах үндэслэл болохгүй.
- Үл хөдлөх эд хөрөнгийн өмчлөх эрхийг бүртгүүлэх тухай хүсэлтийг гаргах эрх нь тухайн эд хөрөнгийг олж авч байгаа этгээдийн хэн ч байж болох бөгөөд үүнийг хязгаарлах үндэслэл байхгүй (Иргэний хууль 109.1).
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух