ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Н.Сүхбаатар нь согтуурсан үедээ үл ялих маргаанаас болж Д.Төрхүүг цээжинд нь хутгалж санаатай алсан хэрэгт холбогджээ. Прокурор уг үйлдлийг Эрүүгийн хуулийн тусгай ангийн 91.2.2 (танхайн сэдэлтээр), 91.2.15 (биеэ хамгаалж чадахгүй байдлыг мэдсээр байж алсан) дахь хэсгээр зүйлчлэн яллах дүгнэлт үйлджээ.
АНХАН ШАТ: Анхан шатны шүүх прокурорын зүйлчилсэн хэсгүүдийг Эрүүгийн хуулийн тусгай ангийн 91.1 (хүндрүүлэх нөхцөл байдалгүйгээр хүнийг санаатай алах) дэх хэсэг болгон хөнгөрүүлэн зүйлчилж, Н.Сүхбаатарт 10 жил 1 сарын хорих ял оногдуулсан. Шүүх оршуулгын зардалд 11,900,000 төгрөг төлүүлэхээр шийдвэрлэж, гэм хорын бусад нэхэмжлэлийг иргэний журмаар шийдвэрлүүлэхээр орхисон.
ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хохирогчийн хууль ёсны төлөөлөгч нь анхан шатны шүүх хуулийг буруу хэрэглэж, зүйлчлэлийг хөнгөрүүлсэн, гэм хорын хохирлыг бүрэн шийдвэрлээгүйг үндэслэн хэргийг дахин хэлэлцүүлэхийг хүссэн. Ялтан Н.Сүхбаатарын өмгөөлөгч нь үйлчлүүлэгчээ амь хохирогчийн халдлагаас өөрийгөө "аргагүй хамгаалсан" гэж үзэн цагаатгуулах гомдол гаргасан. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шүүхийн тогтоолыг хэвээр үлдээж, хоёр талын гомдлыг хэрэгсэхгүй болгов.
ҮНДЭСЛЭЛ: Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шүүхийн тогтоол нь хууль ёсны бөгөөд үндэслэлтэй гэж дүгнэв. Хэрэг хувийн таарамжгүй харилцаанаас үүдэлтэй маргааны улмаас үйлдэгдсэн тул "танхайн сэдэлт" (91.2.2) биш. Амь хохирогч хүнд согтолттой байсан ч ялтан түүний биеэ хамгаалж чадахгүй байдлыг далимдуулан алсан гэх "урьдчилсан санаа" тогтоогдоогүй тул "биеэ хамгаалж чадахгүй байдлыг мэдсээр байж алсан" (91.2.15) гэх зүйлчлэл үндэслэлгүй. Мөн ялтны үйлдлийг амь насанд нь аюул учруулах бодит халдлагаас өөрийгөө хамгаалсан "аргагүй хамгаалалт" (Ерөнхий ангийн 40.1) гэж үзэхгүй тул анхан шатны шүүхийн Эрүүгийн хуулийн 91.1 дэх хэсгээр зүйлчилсэн шийдвэр зөв байна.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух