Нийслэлийн Эрүүгийн хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Залилх гэмт хэргийн шинж байдал болон иргэний эрх зүйн харилцаа хоёрын зааг ялгааг тогтоох маргаан. Шүүгдэгч нь барьцаалсан байгаа тээврийн хэрэгслийг зарна гэж хохирогчоос ойролцоогоор 33 сая төгрөгийн мөнгө авсан боловч уг хэрэгслийг барьцаанаас чөлөөлж чадаагүй тул хураан авсан байв. Үүний дараа шүүгдэгч уг тээврийн хэрэгслийг өөр хүнд зарсан нь залилх гэмт хэргийн шинж чанарыг тодорхойлох үндэслэл болсон.

Талуудын байр суурь

• Шүүгдэгч: Үйлдэж буй үйлдэл нь иргэний гэрээний харилцаа бөгөөд залилах гэм буруутай субьектив санаа зорилгогүй байсан гэж үзэв.
• Прокурор: Шүүгдэгч нь бодит байдлыг нуух замаар бусдыг төөрөгдөлд оруулж, эд хөрөнгийг шилжүүлэн авсан тул залилх гэмт хэрэг үйлдсэн гэж үзэв.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх шүүгдэгчийг торгох ялаар шийтгэсэн. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийтгэх тогтоол хэвээр үлдээж, давж заалдах гомдлыг хэрэгсэхгүй болгосон. Учир нь хохирогч болон гэрч нарын мэдүүлэг, банкны дансны хуулга зэрэг нотлох баримтууд нь шүүгдэгч тээврийн хэрэгслийг барьцаанаас чөлөөлөх боломжгүй байхад мөнгө авсан, улмаар уг хэрэгслийг өөр хүнд зарсан гэсэн үйл баримтыг эргэлзээгүйгээр нотолсон тул залилх гэмт хэргийн шинж бүрэн хангагдсан гэж дүгнэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Шүүгдэгч нь барьцаалсан байгаа эд хөрөнгийг зарна гэж хуурч, бодит байдлыг нуух замаар бусдыг төөрөгдөлд оруулж, эд хөрөнгийг шилжүүлэн авсан тул залилх гэмт хэргийн шинж хангагдсан гэж дүгнэв (Эрүүгийн хууль 17.3.1).
• Нотлох баримтууд нь харилцан уялдаа холбоотой, нэгнээ нотолсон, үйл явдлыг эргэлзээгүйгээр тогтоох боломжийг бүрдүүлсэн тул шүүхийн шийдвэр үндэслэлтэй байна.
• Иргэний эрх зүйн харилцаа байсан гэх өмгөөлөгчийн тайлбарыг няцаахын тулд шүүх нь нотлох баримтын агуулга, тэдгээрийг харьцуулах, нягтлах танин мэдэхүйн процессыг тодорхой илэрхийлэх ёстой (Улсын Дээд шүүхийн 2021 оны 09 дүгээр сарын 20-ны 29 дүгээр тогтоол).