Нийслэлийн Эрүүгийн хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Тээврийн хэрэгсэл солилцох гэрээний дагуу авсан мөнгө болон нөгөө тээврийн хэрэгслийг хохирогчийн өмчлөлийн эрхийг шилжүүлэхгүйгээр өөрийн ашигт зориулан зарцуулсан нь залиллага мөн эсэх, иргэний эрх зүйн харилцаа мөн эсэх маргаантай. Шүүгдэгч нь хохирогчтой урьдын харилцааны явцад бий болсон итгэлийг ашиглан, банк бус санхүүгийн байгууллагын барьцаанд байгаа тээврийн хэрэгслийг нууж, түүнийг солилцох нөхцөлөөр хохирогчийн өмчлөлийн тээврийн хэрэгсэл болон мөнгийг авсан байна.

Талуудын байр суурь

• Шүүгдэгч: Үйлдэл нь иргэний эрх зүйн харилцаа буюу арилжааны гэрээний маргаан тул залиллага гэж үзэхгүй байх ёстой гэж үзсэн.
• Прокурор: Шүүгдэгч нь бодит байдлыг нууж, хуурч мэхэлсэнээр бусдын эд хөрөнгийг авсан тул залиллага гэж үзэн ялласан.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх шүүгдэгчийг торгох ялаар шийтгэсэн бөгөөд давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээв. Учир нь шүүгдэгч нь хохирогчоос машины зөрүүний мөнгөн дүн болон нөгөө тээврийн хэрэгслийг авсан мөртлөө барьцаатай байсан тээврийн хэрэгслийн өр төлбөрийг огт төлөхгүйгээр, авсан мөнгөө хувийн хэрэгцээндээ зарцуулсан байсан тул хохирогчид тээврийн хэрэгслийг шилжүүлэн өгөх зорилго агуулаагүй, бусдын эд хөрөнгийг буцаан төлөхгүйгээр өөрийн болгох залилгын үндсэн шинж илэрсэн байна.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Залилгын гэмт хэргийн үндсэн шинж нь бусдын эд хөрөнгийг итгэл төрүүлэх, хуурч мэхлэх аргаар авч, хариу төлбөр хийхгүйгээр өөрийн болгох зорилготой байдаг тул иргэний эрх зүйн харилцаанаас ялгаатай (Эрүүгийн хууль 17.3).
• Шүүгдэгч нь тээврийн хэрэгслийг банк бус санхүүгийн байгууллагын барьцаанд байгааг нууж, урьдын харилцааны явцад бий болсон итгэлийг урвуулан ашигласан тул залиллага гэж дүгнэв (Эрүүгийн хууль 17.3).
• Хохирогчийн өмчлөлийн тээврийн хэрэгсэл болон мөнгөний зөрүүг авсан мөртлөө түүнийг шилжүүлэн өгөхгүйгээр өөрийн өр төлбөр болон хувийн хэрэгцээнд зарцуулсан байдал нь залилах гэмт хэргийн шинжийг хангаж байгаа (Эрүүгийн хууль 17.3).